บทที่ 13
ความโปรดปรานและความอัปยศ
ต้นฉบับ
宠辱若惊，贵大患若身。
何谓宠辱若惊？宠为下，得之若惊，失之若惊，是谓宠辱若惊。
何谓贵大患若身？吾所以有大患者，为吾有身，及吾无身，吾有何患？
故贵以身为天下，若可寄天下；爱以身为天下，若可托天下。
何谓宠辱若惊？宠为下，得之若惊，失之若惊，是谓宠辱若惊。
何谓贵大患若身？吾所以有大患者，为吾有身，及吾无身，吾有何患？
故贵以身为天下，若可寄天下；爱以身为天下，若可托天下。
คำแปล
ความโปรดปรานและความอัปยศทำให้หวั่นไหว เหมือนภัยใหญ่ที่กระทบร่างกาย เหตุใดความโปรดปรานและความอัปยศจึงทำให้หวั่นไหว? เพราะความโปรดปรานเป็นสิ่งต่ำต้อย ได้มาก็หวั่นไหว เสียไปก็หวั่นไหว นี่คือความโปรดปรานและความอัปยศที่ทำให้หวั่นไหว เหตุใดภัยใหญ่จึงเหมือนร่างกาย? เพราะเรามีภัยใหญ่เพราะมีร่างกาย หากไม่มีร่างกายแล้ว ภัยใดจะเกิด? ดังนั้นผู้ที่เห็นคุณค่าของร่างกายเพื่อโลก จึงฝากโลกไว้ได้ ผู้ที่รักร่างกายเพื่อโลก จึงมอบโลกให้ได้
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้กล่าวถึงความหวั่นไหวต่อการยกย่องและดูถูก ซึ่งเกิดจากการยึดติดกับตัวตน เมื่อเราปล่อยวางตัวตนได้ ความทุกข์ก็หายไป และเราสามารถรับผิดชอบต่อโลกได้อย่างแท้จริง
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
ในชีวิตประจำวัน ฉันมักกังวลกับคำชมหรือคำตำหนิจากผู้อื่น บทนี้สอนให้ฉันเห็นว่าความกังวลนั้นเกิดจากการยึดติดกับอัตตา เมื่อฉันปล่อยวางตัวตน ฉันจะพบความสงบและสามารถทำหน้าที่ได้ดีขึ้น
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ เมื่อมีคนชมหรือตำหนิฉัน ฉันจะหยุดหายใจลึกๆ และเตือนตัวเองว่าคำเหล่านั้นไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริง ฉันจะปล่อยวางและตอบสนองด้วยความสงบ
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?