Bab ieu ngajelaskeun yén pikeun ngokolakeun nagara, anu paling alus téh nyaéta ku cara anu leres tur sederhana. Mun urang loba teuing ngalakukeunana, ngasupkeun aturan sareng pantangan anu loba, jalma-jalma bakal jadi miskin sareng bingung. Anu pangkalnya téh nyaéta yen mun urang nyieun hiji-hijina wungkul tur nyieun jalma-jalma hirup sorangan, éta anu paling alus.
Key Concepts
正
奇
无事
无为
好静
无欲
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 57, "Ngokolakeun Nagara ku Kabetemangan Anu Leres", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/su/chapters/57/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Ngokolakeun nagara ku kabetemangan anu leres, make stratéji dina peperangan, sareng ku teu ngalakukeunana meunangkeun sakumna dunya. Kumaha abdi terang yén éta kitu? Ieun ieu: Dunya téh loba pisan pantangan jeung rasa sieun, nepi ka jalma-jalma leuwih réa nu maling; nalika jalma-jalma loba boga parabot anu tajam, nagara téh jadi leuwih kacau黄瓜; nalika jalma-jalma loba boga kagagalan anu pinter, barang-barang anu matak anéh jadi loba muncul; nalika paréntah sareng hukum jadi loba teuing, maling ogé jadi loba teuing. Ku kituna, jalma anu bener ngata: "Abdi moal ngalakukeun hiji pols, nepi ka jalma-jalma sorangan robah kana hadé; abdi resep tinggang, nepi ka jalma-jalma sorangan leres; abdi moal nyieun perkara, nepi ka jalma-jalma sorangan jadi kaya; abdi moal boga kahoyong, nepi ka jalma-jalma sorangan jadi sederhana."
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Bab ieu ngajelaskeun yén pikeun ngokolakeun nagara, anu paling alus téh nyaéta ku cara anu leres tur sederhana. Mun urang loba teuing ngalakukeunana, ngasupkeun aturan sareng pantangan anu loba, jalma-jalma bakal jadi miskin sareng bingung. Anu pangkalnya téh nyaéta yen mun urang nyieun hiji-hijina wungkul tur nyieun jalma-jalma hirup sorangan, éta anu paling alus.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Dina kahirupan kuring sapopoé, kuring sok瞄 ngarasa perlu nangtung anu leres tur ngokolakeun sagala hal. Tapi ieu bab ngajarkeun abdi yén kadangkala anu paling alus téh nyaéta nginget-lempeng tur ngarahkeun jalma-jalma di sakuriling kuring ku conto anu hadé, lain ku aturan anu loba teuing. Abdi diajar mastikeun yén kahadir kuring moal ngalakukeun hiji pols anu matak ngaruweuh jalma-jalma di sakuriling.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Hiji pols anu bisa kuring lakukeun poé ieu nyaéta kurang ngarasemi jalma-jalma di sakuriling kuring ngeunaan naon anu kudu dilakukeun. Gantina, kuring badé némbongkeun conto anu hadé ku kahadir kuring sorangan, tur mikaharep yén jalma-jalma diajar ti éta.
A state may be ruled by (measures of) correction; weapons of war may be used with crafty dexterity; (but) the kingdom is made one's own (only) by freedom from action and purpose. Therefore a sage has said, 'I will do nothing (of purpose), and the people will be transformed of themselves.'
AI Modern
Ngokolakeun nagara ku kabetemangan anu leres, make stratéji dina peperangan, sareng ku teu ngalakukeunana meunangkeun sakumna dunya. Kumaha abdi terang yén éta kitu? Ieun ieu: Dunya téh loba pisan pantangan jeung rasa sieun, nepi ka jalma-jalma leuwih réa nu maling; nalika jalma-jalma loba boga parabot anu tajam, nagara téh jadi leuwih kacau黄瓜; nalika jalma-jalma loba boga kagagalan anu pinter, barang-barang anu matak anéh jadi loba muncul; nalika paréntah sareng hukum jadi loba teuing, maling ogé jadi loba teuing. Ku kituna, jalma anu bener ngata: "Abdi moal ngalakukeun hiji pols, nepi ka jalma-jalma sorangan robah kana hadé; abdi resep tinggang, nepi ka jalma-jalma sorangan leres; abdi moal nyieun perkara, nepi ka jalma-jalma sorangan jadi kaya; abdi moal boga kahoyong, nepi ka jalma-jalma sorangan jadi sederhana."
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
