Chapter 38
Kabecikan Luhur Teu Ngarasa Bener
Original
上德无为而无以为;下德为之而有以为。上仁为之而无以为;上义为之而有以为。上礼为之而莫之应,则攘臂而扔之。
故失道而后德,失德而后仁,失仁而后义,失义而后礼。夫礼者,忠信之薄,而乱之首。
前识者,道之华,而愚之始。是以大丈夫处其厚,不居其薄;处其实,不居其华。故去彼取此。
Tarjamah
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Babasan ieu ngajelaskeun tingkatan kabecikan ti luhur nepi ka handap. Kabecikan luhur teu ngarasa manéhna hadé, tur éta sababna manéhna bener-bener hadé. Sedengkeun kabecikan handap sok ngadéklarasikeun kabecikana, tapi sabab éta manéhna henteu bener. Sanggeus jalan leungit, kabecikan datang; sanggeus kabecikan leungit, kaselang datang; sanggeus kaselang leungit, kabeharkat datang; sanggeus kabeharkat leungit, tata krama datang. Tata krama mangrupa awal kacau. Jalma anu hadé kudu taat di tempat anu luhurna kabecikan (suci), lain di tempat anu ngan élok waé.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Kuring sok ngarasa bener lamun kuring ngalakukeun kabecikan, hayang jalma sééta terang yén kuring hadé. Tapi ieu babasan ngajelaskeun yen kabecikan anu bener-bener hadé téh nya éta anu teu nyangka. Kuring diajar yen kabecikan anu hadé moal dipedar.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Kiwari, nalika kuring ngalakukeun kabecikan, kuring rék latih-练 ngalakukeun waé tanpa ngadéklarasikeun. Lamun aya jalma anu nampa kabecikan kuring, ulah hayang diucapkeun hatur nuhun. Pasangkeun niat keur ngalakukeun kabecikan sacara raoseum, tanpa hayang kamashuran.
Bab-bab Patali
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?