Babasan ieu ngajelaskeun tingkatan kabecikan ti luhur nepi ka handap. Kabecikan luhur teu ngarasa manéhna hadé, tur éta sababna manéhna bener-bener hadé. Sedengkeun kabecikan handap sok ngadéklarasikeun kabecikana, tapi sabab éta manéhna henteu bener. Sanggeus jalan leungit, kabecikan datang; sanggeus kabecikan leungit, kaselang datang; sanggeus kaselang leungit, kabeharkat datang; sanggeus kabeharkat leungit, tata krama datang. Tata krama mangrupa awal kacau. Jalma anu hadé kudu taat di tempat anu luhurna kabecikan (suci), lain di tempat anu ngan élok waé.
Key Concepts
德
仁
义
礼
道
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 38, "Kabecikan Luhur Teu Ngarasa Bener", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/su/chapters/38/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Kabecikan luhur (shang de) teu ngarasa bener, ku sabab éta manéhna luhurna bener. Kabecikan handap (xia de) teu pareum ngarasa bener, ku sabab éta manéhna henteu bener. Kabecikan luhur teu ngalakukeun tur teu ngarasa kudu ngalakukeun. Kabecikan handap ngalakukeun tur ngarasa kudu ngalakukeun. Kaselang anu pangluhurna ngalakukeun tanpa ngarasa kudu ngalakukeun. Kabeharkat anu pangluhurna ngalakukeun tur ngarasa kudu ngalakukeun. Tata krama anu pangluhurna ngalakukeun tur teu aya anu ngajawab, mangka manéhna ngagoléh-goléh tur ngalungkeun éta. Ku sabab éta, sanggeus leungiteun jalan, ayemna kabecikan; sanggeus leungiteun kabecikan, ayemna kaselang; sanggeus leungiteun kaselang, ayemna kabeharkat; sanggeus leungiteun kabeharkat, ayemna tata krama. Téh tata krama éta kasangsaranana pondokna rasa trang, sarta mangpaatnaéta mimiti kacau. Anu mimitina nyaho (mangka henteu nyaho), éta kakémahanana jalan, sarta mimiti budi. Ku sabab éta, jalma anu teguh kacida taatan di tempat anu kandel (tempat kabecikan anu luhur), henteu di tempat anu tipis. Taatan di tempat anu ayem (suci), henteu di tempat anu élok waé. Ku sabab éta, nyérélék (tinggalkeun) nu éta, jeung milih (jaga) ieu.
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Babasan ieu ngajelaskeun tingkatan kabecikan ti luhur nepi ka handap. Kabecikan luhur teu ngarasa manéhna hadé, tur éta sababna manéhna bener-bener hadé. Sedengkeun kabecikan handap sok ngadéklarasikeun kabecikana, tapi sabab éta manéhna henteu bener. Sanggeus jalan leungit, kabecikan datang; sanggeus kabecikan leungit, kaselang datang; sanggeus kaselang leungit, kabeharkat datang; sanggeus kabeharkat leungit, tata krama datang. Tata krama mangrupa awal kacau. Jalma anu hadé kudu taat di tempat anu luhurna kabecikan (suci), lain di tempat anu ngan élok waé.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Kuring sok ngarasa bener lamun kuring ngalakukeun kabecikan, hayang jalma sééta terang yén kuring hadé. Tapi ieu babasan ngajelaskeun yen kabecikan anu bener-bener hadé téh nya éta anu teu nyangka. Kuring diajar yen kabecikan anu hadé moal dipedar.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Kiwari, nalika kuring ngalakukeun kabecikan, kuring rék latih-练 ngalakukeun waé tanpa ngadéklarasikeun. Lamun aya jalma anu nampa kabecikan kuring, ulah hayang diucapkeun hatur nuhun. Pasangkeun niat keur ngalakukeun kabecikan sacara raoseum, tanpa hayang kamashuran.
(Those who) possessed in highest degree the attributes (of the Tao) did not (seek) to cultivate them, and thus they were possessed of them (in the highest degree). Thus it was that when the Tao was lost, its attributes appeared; when its attributes were lost, benevolence appeared; when benevolence was lost, righteousness appeared; and when righteousness was lost, the proprieties appeared.
AI Modern
Kabecikan luhur (shang de) teu ngarasa bener, ku sabab éta manéhna luhurna bener. Kabecikan handap (xia de) teu pareum ngarasa bener, ku sabab éta manéhna henteu bener. Kabecikan luhur teu ngalakukeun tur teu ngarasa kudu ngalakukeun. Kabecikan handap ngalakukeun tur ngarasa kudu ngalakukeun. Kaselang anu pangluhurna ngalakukeun tanpa ngarasa kudu ngalakukeun. Kabeharkat anu pangluhurna ngalakukeun tur ngarasa kudu ngalakukeun. Tata krama anu pangluhurna ngalakukeun tur teu aya anu ngajawab, mangka manéhna ngagoléh-goléh tur ngalungkeun éta. Ku sabab éta, sanggeus leungiteun jalan, ayemna kabecikan; sanggeus leungiteun kabecikan, ayemna kaselang; sanggeus leungiteun kaselang, ayemna kabeharkat; sanggeus leungiteun kabeharkat, ayemna tata krama. Téh tata krama éta kasangsaranana pondokna rasa trang, sarta mangpaatnaéta mimiti kacau. Anu mimitina nyaho (mangka henteu nyaho), éta kakémahanana jalan, sarta mimiti budi. Ku sabab éta, jalma anu teguh kacida taatan di tempat anu kandel (tempat kabecikan anu luhur), henteu di tempat anu tipis. Taatan di tempat anu ayem (suci), henteu di tempat anu élok waé. Ku sabab éta, nyérélék (tinggalkeun) nu éta, jeung milih (jaga) ieu.
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
