Bab 27 ngajelaskeun yén kalayanan anu sampurna henteu mninggalkeun tapak atawa bédog. Kalakuan hadé, omongan hadé, jeung sagala kagiatan hadé ulah ngandung cacad atawa kamundingan. Jalma anu geus datang ka kahakanan bisa matuh batur tanpa ngarugikeun, néangan mangpaat tanpa ngalantarankeun karuksakan.
Key Concepts
善
救人
袭明
师资
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 27, "Jalan Hadé Teu Ngarérékan", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/su/chapters/27/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Jalan hadé ulah aya rérékan. Cacarios hadé ulah aya kapirksan. Ngitung hadé teu maké alat. Nutup hadé teu maké kunci, tapi teu bisa dibukeur. Ngikat hadé teu maké tali, tapi teu bisa dihulag. Ku sabab éta, nu bwasa taya kacilakaan sok matuh dina batur; nu bwasa taya kacilakaan sok néangan batur; taya jalma anu ditelasan; taya barang anu ditelasan. Ieu mangrupa kahakanan anu jero. Jalma hadé sanés guru jalma goréng; jalma goréng mangrupaését anu dijadikeun ku jalma hadé. Lamun henteu ngahargaan guruna, henteu asup kanaésétna, najan caket éta ogé leungeun. Ieu mangrupa karahaséan anu agung.
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Bab 27 ngajelaskeun yén kalayanan anu sampurna henteu mninggalkeun tapak atawa bédog. Kalakuan hadé, omongan hadé, jeung sagala kagiatan hadé ulah ngandung cacad atawa kamundingan. Jalma anu geus datang ka kahakanan bisa matuh batur tanpa ngarugikeun, néangan mangpaat tanpa ngalantarankeun karuksakan.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Kadéngé kunaon kuring sok ngagumel jeung hasil kagorengan kuring sorangan. Kuring oge mangerselarkeun upami aya batur anu kagoreng ku kuring. Tapi ti bab 27 ieu, kuring diajar yén kagiatan hadé kudu alamiah, teu mninggalkeun résiko atawa éléh. Ieu ngajarkeun kuring pikeun hirup jeung ngalakukeun sagala hal ku cara anu leuwih alus, henteu ngaganggu batur.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Dinten ieu, kuring rék ngalakukeun hiji kagiatan ku cara anu hadé. Lamun kuring hoyong méré pitunjuk ka batur, kuring rék omong ku cara anu henteu nyarungsang atawa ngalilinduan. Kuring rék meta dina kahampangan, ulah nyarios batur anu goréng, sarta ngabantos batur ku haté anu lémpés.
The skilful traveller leaves no traces of his wheels or footsteps; the skilful speaker says nothing that can be found fault with or blamed; the skilful reckoner uses no tallies; the skilful closer needs no bolts or bars, while to open what he has shut will be impossible; the skilful binder uses no strings or knots, while to unloose what he has bound will be impossible.
AI Modern
Jalan hadé ulah aya rérékan. Cacarios hadé ulah aya kapirksan. Ngitung hadé teu maké alat. Nutup hadé teu maké kunci, tapi teu bisa dibukeur. Ngikat hadé teu maké tali, tapi teu bisa dihulag. Ku sabab éta, nu bwasa taya kacilakaan sok matuh dina batur; nu bwasa taya kacilakaan sok néangan batur; taya jalma anu ditelasan; taya barang anu ditelasan. Ieu mangrupa kahakanan anu jero. Jalma hadé sanés guru jalma goréng; jalma goréng mangrupaését anu dijadikeun ku jalma hadé. Lamun henteu ngahargaan guruna, henteu asup kanaésétna, najan caket éta ogé leungeun. Ieu mangrupa karahaséan anu agung.
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
