Men come forth and live; they enter (again) and die. Of every ten three are ministers of life (to themselves); and three are ministers of death. But I have heard that he who is skilful in managing the life entrusted to him for a time travels on the land without having to shun rhinoceros or tiger, and enters a host without having to avoid buff coat or sharp weapon. Because there is in him no place of death.
AI आधुनिका
जन्मनः प्रवेशः, मृत्यौ च प्रवेशः। जीवतां मार्गः दशभिः तृतीयभागैः अस्ति, म्रियमाणानां मार्गः दशभिः तृतीयभागैः अस्ति। जनानां चेष्टायामेव मृत्युस्थानं प्राप्नुवतां मार्गः अन्यः दशभिः तृतीयभागैः अस्ति। किमर्थम्? तेषां जीवनाय अतीव अत्यधिकं स्नेहं कुर्वन्ति॥ श्रुतं च यत् जीवनपालने कुशलः भूत्वा भूमौ चरन् करभानां व्याघ्राणां च न कोऽप्यागमनं भवति, सेनायां च अस्त्रं न लगति। करभः तस्य शृङ्गं प्रयोक्तुं न शक्नोति, व्याघ्रः तिष्ठकं न धारयितुं शक्नोति, योद्धारः तीक्ष्णं न आरोपयितुं शक्नोति। किमर्थम्? तस्य मृत्युस्थानं नास्ति।
मम चिन्तनम्
एषः अध्यायः वः किं प्रेरयति? यूयं तत् कथं प्रयोक्ष्यध्वे?
