Favour and disgrace would seem equally to be feared; honour and great calamity, to be regarded as personal conditions (of the same kind). Therefore he who would administer the kingdom, honouring it as he honours his own person, may be employed to govern it, and he who would administer it with the love which he bears to his own person may be entrusted with it.
AI आधुनिका
सेवा च अपमानं च यदा विस्मयं जनयतः। महच्च आपदं यथा शरीरं, तथा एव पूज्या। किमुच्यते सेवया अपमानेन विस्मयः? सेवा अधमा, प्राप्तिश्चेद्विस्मयः, हानिश्चेद्विस्मयः, इत्येतत्सेवया अपमानेन विस्मयः। किमुच्यते महती आपदा शरीरं यद्वत्पूज्यम्? यस्मादहं महतीमापदं प्राप्नोमि, ततः शरीरं ममास्ति। यदि तु मम शरीरं न स्यात्, तर्हि मम का आपद्भवेत्? अतः यः शरीरं स्वं यथा जगत् पूज्यं मन्यते, स जगतः किञ्चित्कालं याचकः। यः तु शरीरं स्वं यथा जगन्मयं प्रेम्णा अनुरज्यते, तं जगतः शरणं कर्तुं शक्नुमः।
मम चिन्तनम्
एषः अध्यायः वः किं प्रेरयति? यूयं तत् कथं प्रयोक्ष्यध्वे?
