त्रिंशत्स्पोकानां चक्रवत्

इदं प्रकरणं किं वर्णयति?

अयं अध्यायः शून्यतायाः महत्त्वं प्रतिपादयति। त्रीणि उदाहरणानि सन्ति - चक्रं, पात्रं, गृहं। प्रत्येकस्मिन् स्थूलं रूपं अस्ति, किन्तु तत् केवलं सीमां ददाति। वास्तविक उपयोगः रिक्तस्थानात् भवति।

इदं मत्सम्बन्धि किम्?

अहं सदा पूर्णतायै प्रयत्नं करोमि - सर्वं पूरयितुं, सर्वं कर्तुं। किन्तु असफलता भवति। इदानीं जानामि यत् रिक्तस्थानं महत्त्वपूर्णम् - अवकाशं ददाति चेत्, सृष्टिः आपः इव प्रवाहितुं शक्नोति।

अद्य किं करवाणि?

आज कार्यालये किम्पि करणीयं नास्ति। केवलं स्वकीयं डेस्कं विहाय, मम मनसः स्थानं दास्यामि। यदि मम मनसि किम्पि उदेति, तर्हि तत् आगच्छतु गच्छतु च। अहं केवलं साक्षी भविष्यामि।