Chapter 5
آسمان او ځمکه بې مینه ده
اصلي
天地不仁，以万物为刍狗；圣人不仁，以百姓为刍狗。
天地之间，其犹橐籥乎？虚而不屈，动而愈出。
多言数穷，不如守中。
天地之间，其犹橐籥乎？虚而不屈，动而愈出。
多言数穷，不如守中。
ژباړه
آسمان او ځمکه بې مینه ده، نو ټول شیان یې پر برابر درناوی کوي لکه د وړو خروبو په څیر. حکیم هم بې مینه دی، نو خلک یې هم پر برابر ګڼي. آسمان او ځمکې ترمنځ، آیا دا د سپی خوله نه ده؟ تل خالۍ ده خو کمځي نه، څو چې حرکت وکړي، ډیرې رایي. ډیرې خبرې خپل حالت خراب کوي، غوره دی چې په منځ کې پاتې شئ.
ژوره غور
د دې باب موضوع څه ده؟
دا باب وایي چې طبیعت او حکیم بې پلوه دي - دوی هیڅ شی سره نفرت یا مینه نلري. ټول شیان په یوه وخت کې اهمیت لري او بیا تیریږي. حرکت او تولید له خلا څخه راځي.
دا زما سره څنګه اړه لري؟
زه اکثراً په خپلو کارونو کې د مینې یا کرکې په شک کې یم. خو کله چې بې پلوه اوسیږم، نو خپل خوښ او ناخوښ پریږدم.
نن باید څه وکړم؟
نن به د یوې شیبې لپاره خپل قضاوت وځنډوم او په یوه شی یا کس خپلې مخکینۍ فکرې له پامه وغورځوم.
اړوند فصلونه
زما فکر
دا فصل تاسو کې څه الهام ورکوي؟ تاسو به یې څنګه примен کړئ؟