Chapter 62

De Tao Ut Thesauro Omnium Rerum

道者万物之奥,善人之宝,不善人之所保。
美言可以市尊,美行可以加人。人之不善,何弃之有?
故立天子,置三公,虽有拱璧以先驷马,不如坐进此道。
古之所以贵此道者何?不曰求以得,有罪以免邪?故为天下贵。
Tao est abditum omnium rerum, thesaurus bonorum, protectio malorum. Pulchrae loquelae possunt honorarem emere; pulchrae actiones possunt hominibus addere. Quomodo homines mali possunt abici? Ideo, cum imperator constituitur et tres magni officii ponuntur, etiam si sunt gemmata vincula et quadrigae ante, tamen melius est sedere et in hoc Tao progredi. Quid est causa cur antiqui Tao sic caram habebant? Nonne quia qui petit invenit, et qui peccat potest liberari? Ideo est pretiosissimum in mundo.

Alta Meditatio

De quo agit hoc caput?

Caput hoc docet Tao esse arcanum omnium entium, bonis quidem pretiosum ut thesaurus, malis autem tutamen. Pulchrae verba et actiones possunt hominibus honorem parare. Malis etiam non est abiciendi, nam Tao omnibus patet. Impp. et principes, cum thronum occupant, possunt magnas divitias habere, sed melius est Tao sectari. Antiqui Tao colebant quia qui quaerit invenit, et qui peccat per Tao liberatur.

Quomodo ad me pertinet?

Hoc caput me consolatur: etiam si non semper bonus sum, Tao me non reicit. Thesaurus est qui non perditionem sed liberationem praebet. Non oportet me esse perfectum; oportet autem Tao quaerere et in eo confidere.

Quid hodie facere debeo?

Hodie, si peccavi vel erravi, non desperabo sed ad Tao revertar. Quaeram in silencium et petam viam rectam; inveniam eam quia qui petit invenit.

Capita Similia

Meditatio Mea

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →