Chapter 69

Қолбасшының Шеберлігі

兵 不敢 哀者胜

Original

用兵有言：吾不敢为主而为客，不敢进寸而退尺。
是谓行无行，攘无臂，扔无敌，执无兵。
祸莫大于轻敌，轻敌几丧吾宝。故抗兵相加，哀者胜矣。

Аударма

Әскербасылар былай деген: «Мен басшылық етуге батылдық етпеймін, тек шегінуге мәжбүр боламын; бір қарыс ілгерілеуге емес, бір сүйем кейін шегуге тырысамын». Яғни, жылжығанмен жылжымағандай, білекті созылғанмен білекті көтермегендей, қарсылассызға қарсы тұрғандай, қарусызға қарулыдай. Қауіптің ең үлкені — жауды жеңіл қабылдау, жауды жеңіл қабылдасаң, менің қазынамды жоғалтуың мүмкін. Сондықтан әскерлер тең болған кезде, соқырлар жеңеді.

Терең толғаныс

Бұл тарау не туралы?

Бұл тарау соғыстың ең шебер түрі туралы — кері шегуді, көрінбеуді, шексіз сабырды ұсынады. Шынайы шеберлік — жауды жеңіл қабылдамау. Күштер тең болған кезде, жақсырақ адам жеңеді.

Бұл менімен қалай байланысты?

Менің өмірімде мен көбінесе шабуылдауды, басшылық етуді, өзімді көрсетуді ұнатамын. Бірақ бұл тарау маған еске салады: кейде ең күшті әрекет — шегіну, тыныштық, күту. Мен де кейде жауды жеңіл қабылдап, өзімді қатерлі көріп, қателесемін.

Бүгін мен не істеуім керек?

Бүгін мен өзімді бағалауды төмендетемін: ешкімді жеңіл қабылдамаймын, кез келген адамнан үйренуге дайынмын, ал шабуылдану орнына — бақылап, тынығып, тыңдаймын.

Байланысты тараулар

30 Дао арқылы билеушіге көмектесу 31 Қару-жарақ туралы 67 Менің Жолым — Ұлы, бірақ жайлы 68 Сыйлы Қолбасшы Зеңгіремейді

Менің толғанысым

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →