ეს თავი გვასწავლის, რომ ნამდვილი ძალა მდგომარეობს მორჩილებაში, არა თავდასხმაში. ვინც უკან იხევს, უფრო მტკიცე ხდება; ვინც თავს არიდებს ბრძოლას, სძლევს თავის თავს. დიდი საფრთხეა მტრის შეურაცხყოფა, რადგან ეს გვართმევს ჩვენს უძვირფასეს საგანძურს — შინაგან სიმშვიდეს.
Key Concepts
兵
不敢
哀者胜
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 69, "საბრძოლო ხელოვნების სიტყვები", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/ka/chapters/69/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
საბრძოლო ხელოვნებაში ასე ითქმის: მე არ ვთქვაზბ წინ წავიდე, არამედ უკან დავიხიო, არ ვცდილობ წყვრობით წინ წავიწიო, არამედ სიმშვიდით უკან გავდე. ამას ჰქვია: ილაშქრო, სადაც არ ჩანს ლაშქარი, განძრახო, სადაც არ ჩანს მკლავი, დაამარცხო მტერი, სადაც არ ჩანს მტრის ხმა, დაიჭირო იარაღი, სადაც არ ჩანს იარაღი. უბედურება არაფერია ისეთი დიდი, როგორც მტრის შეურაცხყოფა; ვინც მტერს აიგნორებს, თითქმის კარგავს თავის საგანძურს. ამიტომ, როცა ორი ჯარი ერთმანეთს დაუპირისპირდება, მოწყალე გაიმარჯვებს.
ღრმა განჭვრეტა
რის შესახებაა ეს თავი?
ეს თავი გვასწავლის, რომ ნამდვილი ძალა მდგომარეობს მორჩილებაში, არა თავდასხმაში. ვინც უკან იხევს, უფრო მტკიცე ხდება; ვინც თავს არიდებს ბრძოლას, სძლევს თავის თავს. დიდი საფრთხეა მტრის შეურაცხყოფა, რადგან ეს გვართმევს ჩვენს უძვირფასეს საგანძურს — შინაგან სიმშვიდეს.
როგორ უკავშირდება ეს ჩემს ცხოვრებას?
ჩემს ცხოვრებაში ხშირად ვგრძნობ მოთხოვნილებას, წინ წავიდე და დავამტკიცო ჩემი თავი. ეს თავი მაფრთხილებს, რომ აგრესიულობა და თავმომწონეობა მარცხის მომტანია. როცა ვუპირისპირდები ადამიანებს ან სიტუაციებს, ხშირად ვკარგავ ჩემს სიმშვიდეს, რაც ჩემი უდიდესი საუნჯეა.
რა უნდა გავაკეთო დღეს?
დღეს ისეთ სიტუაციაში, სადაც შეიძლება დავპირისპირდე, ავირჩიო უკან დახევა და პასუხის გაცემა სიმშვიდით, არა აგრესიით. დავაკვირდე, როგორ შეცვლის ეს განწყობას.
A master of the art of war has said, 'I do not dare to be the host (to commence the war); I prefer to be the guest (to act on the defensive). I do not dare to advance an inch; I prefer to retire a foot.' There is no calamity greater than lightly engaging in war.
AI Modern
საბრძოლო ხელოვნებაში ასე ითქმის: მე არ ვთქვაზბ წინ წავიდე, არამედ უკან დავიხიო, არ ვცდილობ წყვრობით წინ წავიწიო, არამედ სიმშვიდით უკან გავდე. ამას ჰქვია: ილაშქრო, სადაც არ ჩანს ლაშქარი, განძრახო, სადაც არ ჩანს მკლავი, დაამარცხო მტერი, სადაც არ ჩანს მტრის ხმა, დაიჭირო იარაღი, სადაც არ ჩანს იარაღი. უბედურება არაფერია ისეთი დიდი, როგორც მტრის შეურაცხყოფა; ვინც მტერს აიგნორებს, თითქმის კარგავს თავის საგანძურს. ამიტომ, როცა ორი ჯარი ერთმანეთს დაუპირისპირდება, მოწყალე გაიმარჯვებს.
ჩემი განჭვრეტა
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?