Chapter 30

ვინც გზით მსახურებს მთავარს

以道佐人主者,不以兵强天下,其事好还。师之所处,荆棘生焉。大军之后,必有凶年。
善有果而已,不敢以取强。果而勿矜,果而勿伐,果而勿骄,果而不得已,果而勿强。
物壮则老,是谓不道,不道早已。
ვინც გზით მსახურებს მთავარს, არ იყენებს ჯარს მსოფლიოს დასამორჩილებლად, რადგან ასეთი საქმე ბრუნდება. სადაც ჯარი გადის, იქ ეკალ-ბარდი ხარობს. დიდი ბრძოლის შემდეგ, აუცილებლად მოდის შემოდგომის წელი. კარგი იქნება თუ შედეგამდე მიხვალ, მაგრამ არასოდეს გაქვს უფლება ძალა იყოს შენი იარაღი. როცა მიმართავ, არ იქონიო სიამაყე, როცა იმარჯვებ, არ იქონიო სიცრუე, როცა გამოგდის, არ იქონიო მხიარულება. ეს ყველაფერი გარემოებამ განაპირობა და არა შენმა სურვილმა. როცა რამე ძალიან ძლიერი ხდება, ის ხუნდება და კვდება. ეს არ არის გზა და სადაც გზა არ არის, იქ ყველაფერი ადრე წყვეტა.

ღრმა განჭვრეტა

რის შესახებაა ეს თავი?

ეს თავი გვიმჟღავნებს, რომ ჭეშმარიტი ძალა არ მდგომარეობს სამხედრო ძალაში. სადაც ჯარი გადის, ბუნება იქცევა უდაბნოდ — ეკალ-ბარდი იზრდება და მომავალი წლები შიმშილით ივსება. მოგება მხოლოდ მაშინ არის ღირებული, თუ ის სხვისი ძალის დამორჩილებით არ არის მიღებული. რაც უფრო ძლიერი ხდება, მით უფრო სწრაფად მოდის დაცემა — ეს არის ბუნების კანონი.

როგორ უკავშირდება ეს ჩემს ცხოვრებას?

ჩემს ცხოვრებაში ხშირად მინდა ძალა გამოვიყენო, როცა სირთულეებს ვხვდები. მაგრამ ეს თავი მახსენებს, რომ ძალადობა ყოველთვის ბრუნდება — და თუ მიღწევა მხოლოდ სხვის დამცირებით ხერხდება, ეს არ არის ნამდვილი გამარჯვება. არამედ ეს არის მხოლოდ დროებითი წარმატება, რომელიც თავად შეიცავს თავის დაღუპვის თესლს.

რა უნდა გავაკეთო დღეს?

დღეს, როცა ვინმე გამიწყრება ან კონფლიქტი დაიწყება, არ გამოვიყენო ჩემი პოზიცია ძალის საჩვენებლად. პირიქით, ვცადო მშვიდად და თავშეკავებულად ვიმოქმედო — ისე, როგორც ჩუმი ნაკადი, რომელიც თავის გზას უსვამს ქვების გარეშე.

დაკავშირებული თავები

ჩემი განჭვრეტა

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →