Capítulo 77

O camiño do ceo

天之道,其犹张弓与?高者抑之,下者举之;有余者损之,不足者补之。
天之道,损有余而补不足。人之道则不然,损不足以奉有余。
孰能有余以奉天下?唯有道者。是以圣人为而不恃,功成而不处,其不欲见贤。
O camiño do ceo, non é coma tensedor de arco? O que está alto, abaixase; o que está baixo, elévase; o que sobra, diminúese; o que falta, compénsase. O camiño do ceo é quitar do que sobra para dar ao que falta. O camiño dos homes non é así; quitalles aos que teñen pouco para dar aos que teñen moito. Quen pode dar do seu exceso ao mundo? Só quen segue o camiño. Por iso o sabio actúa sen presumir, logra sen atribuírse o mérito, e non desexa que se lle recoñeza a sabidoría.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo describe como o ceo mantén o equilibrio universal: baixa os excesos e levanta as carencias. Mais mentres o ceo segue este patrón de xustiza natural, os homes fan o contrario: ещё quitando aos pobres para dar aos ricos. Só aqueles que seguen o camiño poden vivir segundo a lei do ceo, dando do seu superfluo en lugar de acumular para si mesmos.

¿Como se relaciona comigo?

Recoñozo que moitas veces sigo o camiño humano: acumular máis recursos, máis seguridade, máis vantaxes. Este capítulo pregúntame se estou dispoñible para compartir o que teño de máis cós outros, se podo actuar sen necesidade de recoñecemento, e se estou disposto a vivir nun modelo onde non haxa exceso nin defecto.

Que debería facer hoxe?

Hoxe identificarei algo de que teño máis do necesario e buscarei a quen puidese beneficiar nel. Pode ser diñeiro, tempo, coñecemento ou simplemente un oco na miña axenda. Daré sen esperar nada a cambio e sen que ninguén o saiba, seguindo o camiño do sabio que obra sen atribuírse o mérito.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →