Capítulo 37

O Camiño sempre actúa sen actuar

道常无为而无不为。侯王若能守之,万物将自化。化而欲作,吾将镇之以无名之朴。无名之朴,夫亦将无欲。不欲以静,天下将自定。
O Camiño actúa sempre sen actuar, e con todo nada queda por facer. Se os reis e príncipes puidesen manterse nel, todos os seres transformsranse por si sós. Cando se transforman e xorden os desexos, eu os calmarei coa sinxeleza do que non ten nome. Esta sinxeleza sen nome tamén libera dos desexos. Ao non desexar nada, entra na quietude, e o mundo atopará por si mesmo a estabilidade.

Reflexión Profunda

De que trata este capítulo?

Este capítulo describe como o Camiño funciona a través da non-acción, mais nada queda sen facerse. Cando os que gobernan seguen esta vía, todo flúe naturalmente. Se aparecen desexos, o remedyo é a simplicidade e a abstención de todo querer.

¿Como se relaciona comigo?

Na miña vida cotiá, moitas veces quero controlar os resultados das miñas accións. Este capítulo ensíname que ao soltar a necesidade de intervir, os procesos naturais poden desenrolarse mellor. Ás veces, a miña intervención ansiosa fai máis dano que ben.

Que debería facer hoxe?

Hoxe vou identificar unha situación na que estea intentando forzar un resultado e vou practica-la non-acción consciente: simplemente permitirei que as cousas sigan o seu curso, observando sen intervir.

Capítulos relacionados

A miña reflexión

¿Que che inspira este capítulo? Como o aplicarás?

Pregunta a Laotzu sobre este capítulo Conversa completa →