Fírinne na hOnóra agus an Táilli

Cad a bhfuil sa chaibidil seo?

Múineann an caibidil seo go mbraitheann an té aonair an oiread céanna nuair a fhaightear onóir agus nuair a chailltear í, agus go bhfuil an corp araon ina chúis áthais agus ina chúis bhróid. Is ísle onóir agus is trúigreach é a bheith ag brath ar an onóir atá ag teacht ón taobh amuigh. Má tá corp agat, beidh faitíos ort; nuair a bhéas an corp imithe, cén fáth a mbeadh faitíos ort? Is é sin, nuair a dheireann tú le do shláinte féin, scaoiltear tú sa saoirse.

Conas a bhaineann sé liomsa?

Sa saol atá agam, mothaím go minic an scanradh nuair a fhaighim moladh nó nuair a fhaighim cáineadh. Cuireann an caibidil seo i gcuimhne dom go bhfuil sé simplí – níor chóir dom a bheith ag brath ar an onóir ná ar an táill atá ag teacht ón taobh amuigh. Ba chóir dom a bheith saor ónn onóir agus ón táill araon. Nuair a ligim do mo chorp agus mo shláinte a bheith mar chuid den domhan mór seachas mar rud atá agam a chailltear, bheidh mé in ann seasamh níos mó ná aon rud eile.

Cad ba chóir dom a dhéanamh inniu?

Inniu, bainfidh mé triail as a bheith neamhspleách ar an onóir agus ar an táill. Nuair a molfar mé, beimid sásta; nuair a cáinfear mé, beimid sásta freisin. Breathnóidh mé ar mo chorp mar acmhainn a chuireann mé ar fáil don domhan seamas mar rud atá agam a cailltear mé.