Dit haadstik beskriuwt de Doo as iepen en leech, mar folle mei mooglikheden. Hy is sa djip dat hy de boarne fan alle dingen is. Hy dompet sin en skerpens ûnder, hy ferbynt alle dingen yn ien. Hy wie der altyd, foar alle skepping.
Key Concepts
道
虚空
本源
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 4, "De Doo is iepen", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/fy/chapters/4/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
De Doo is iepen, mar syn gebrûk hat gjin ein. Untflikkert er, like as de foarheit fan alle dingen. Hy stomp syn skerpte ôf, ûntrafelet syn ferropringen, ferljuchtet syn skyn, ferminget him mei it stof. Klear is er, like as oft er is. Ik wit net wa't syn soan is, hy wie der foar de tiid fan de Skikkende.
Djippe Refleksje
Woer is dit haadstik oer?
Dit haadstik beskriuwt de Doo as iepen en leech, mar folle mei mooglikheden. Hy is sa djip dat hy de boarne fan alle dingen is. Hy dompet sin en skerpens ûnder, hy ferbynt alle dingen yn ien. Hy wie der altyd, foar alle skepping.
Hoe is it foar my fan belang?
Ik fiel my faak fol en oerlaad. Dizze tekst makket my wiis dat der in grutte leegte is dy't al it besteande befettet. It is in befrijeand idee dat ik net alles hoege te begripen of fol te wêzen. Der is romte foar my.
Wat soe ik hjoed dwaan moatte?
Hjoed sil ik tein, tsien minuten, my foarstellen dat ik in iepen容器 bin, fol mei it djippe ljocht fan de Doo. Ik sil leare om iepen te stean foar wat ik net wit of begripe.
The Tao is (like) the emptiness of a vessel; and in our employment of it we must be on our guard against all fulness. How deep and unfathomable it is, as if it were the Honoured Ancestor of all things! We should blunt our sharp points, and unravel the complications of things; we should attemper our brightness, and bring ourselves into agreement with the obscurity of others. How pure and still the Tao is, as if it would ever so continue! I do not know whose son it is. It might appear to have been before God.
AI Modern
De Doo is iepen, mar syn gebrûk hat gjin ein. Untflikkert er, like as de foarheit fan alle dingen. Hy stomp syn skerpte ôf, ûntrafelet syn ferropringen, ferljuchtet syn skyn, ferminget him mei it stof. Klear is er, like as oft er is. Ik wit net wa't syn soan is, hy wie der foar de tiid fan de Skikkende.
Myn Refleksje
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
