Chapter 77

Himmansins vegur

天之道,其犹张弓与?高者抑之,下者举之;有余者损之,不足者补之。
天之道,损有余而补不足。人之道则不然,损不足以奉有余。
孰能有余以奉天下?唯有道者。是以圣人为而不恃,功成而不处,其不欲见贤。
Himmansins vegur, er hann ikki sum at spenna boga? Tað sum er høgt, trýður hann niður; tað sum er lágt, lyftir hann upp. Tað sum hevur ov nógv, tekur hann frá; tað sum hevur ikki nógv, gevur hann meira til. Himmansins vegur tekur frá tí, sum hevur ov nógv, og gevur til tí, sum hevur ikki nógv. Mannans vegur er hinvegin — hann tekur frá tí, sum ikki hevur nógv, og gevur til tí, sum hevur ov nógv. Hver kann hava nógv til overs og geva til heimin? Bert tann við veginum. Tí verður hin heilagi við at gera, men stólar ikki á tað, fullgerir, men búgvið ikki við tað — hann ynskir ikki at lata sína vit ringa.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Himmelens leið er sum ein bogi, sum verður spendur til javnvágina. Tað høga verður trýtt niður, tað lága verður lyft uppaftur, og fávskapan verður útjavnað við ovskandinum. Himmelens máta er at taka frá teimum ríku og geva til tey fátæku. Mannsins máta er hinvegin — vit hava tað, sum vit hava, og geva teimum, sum longu hava nógv. Bert tey, sum fylgja veginum, kunnu geva burtur frá sínum yvirfløðskapi til at hjálpa øðrum.

Hvussu tengist hann mær?

Eg síggi, hvussu eg ofta styrki tær sterkastu í samfelagnum, meðan tær veikastu verða sleptar aftur. Hetta speglar mannsins veg, sum altíð vil hava meira til tess, sum longu hevur nógv. Eg kenni, at mí minni eru ikki nøkur, og at eg onkuntíð trúgvi míni eygu og missi av hesum yvirfløðskapi, sum himmelin hevur givið mær. Tað verður eitt sindur skræmt at sleppa sjálvum sær, men eisini ein løtta.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at geva burtur át minsta ein ting, sum eg ikki longer neyðturvt, til tann, sum tørvur á tað. Eg fari at hyggja uppá mínar omaná og finna eina, sum kann hjálpa mær at vera minni sjálvgivin og meira opin fyri øðrum.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →