Chapter 56
Viturin talar ikki
Original
塞其兑，闭其门，挫其锐，解其纷，和其光，同其尘，是谓玄同。
故不可得而亲，不可得而疏；不可得而利，不可得而害；不可得而贵，不可得而贱。故为天下贵。
Týðing
Djúp hugsing
Um hvat er henda kaflin?
Hetta kapittul sigur okkum, at sannur vitur maður heldur sín munn, meðan tann ið sigur seg vera vitan, er tað ikki. Tann sanni vinnarin hevur stongt síni skyndir og síni mál, hann hevur sløkt sína sharpness og loyst sundur trøtur, hann blandast við ljósinum og verður sum dust – hetta er djøva samsemdan. Tann ið hevur framt hetta, er óáviskur av øllum - hvørki elskaður ella hateydur, vunnur ella dripin, dýrur ella bíligur. Tí er hann tað dýrasta í heiminum.
Hvussu tengist hann mær?
Tað tykist mær so trupult at sita still, men lærdómurin um at stongva møguleikarnar og lat dyrnar vera afturlatar, minnir meg um týdningin av innara friði. Eg kennist ofta smittaður av thjáluvitini í samfelagnum – tørvin at vera hoyrdur, at sýna meg, at vera sæddur. Hetta kapittul minnir meg på, at sann vøka er innara, og at tað ikki krevur nakra ytru staðfestingu.
Hvat skal eg gera í dag?
Í dag royni eg at gera minni og tala minni. Heldur enn at fylla rumm við orðum, royni eg at lúta og lytta. Kanska sigi eg eingi orð í eini løtu, so eg kann kenna, hvussu tað er at vera til í stillum. Eg royni eisini at geva øllum somu viðferð – hvørki at elska ella at ódáma, men at vera óáviks í mínari viðferð.
Skyldugir kaflar
Mín hugsing
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?