Chapter 4

Tao er holur

道冲,而用之或不盈。渊兮,似万物之宗。
挫其锐,解其纷,和其光,同其尘。湛兮,似或存。
吾不知谁之子,象帝之先。
Tao er holur, sum ein turra, men nýtslan av honum verður als ikki mettað. Djøpur er hann, sum eitt op, sum tykist vera forðin fyri øllum hlutum. Hann døyvar skarpsniðini, loysir tvørurnar, javnar glóðina, blandir sær við gróðurin. Týðiligur er hann, men finst kanska als ikki. Eg veit ikki, hvør feðir hann, men hann var til, áðrenn Guð kom til.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul lýsir Tao sum eitt tómð og óúthjálpanda op, sum er grunnurin til allar hlutir. Tao er djøpur og týðiligur samstundis. Hann døyvir alt, ið er strangt, og savnar alt, ið er strev, í sær sjálvum. Hann er eldri enn nakað, sum vit kenna.

Hvussu tengist hann mær?

Eg kenni meg ofta tømdan og tomur, men hetta kapittul minnir meg på, at hetta tømd er styrki, ikki veikleiki. Tao er holur, men fyllist aldri. Kanska er tað júst í mínari tømumni, at eg kann finna friðin og rúmleikan, ið eg leiti eftir.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag royni eg at sita í tiðini við eyguni loykut og skapa eitt rúm fyri tømuna inni í mær. Eg geva meg sjálvum loyvi at vera til uttan at noyðast at útfylla rúmið við nakað.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →