Hetta kapittul lýsir Tao sum eitt tómð og óúthjálpanda op, sum er grunnurin til allar hlutir. Tao er djøpur og týðiligur samstundis. Hann døyvir alt, ið er strangt, og savnar alt, ið er strev, í sær sjálvum. Hann er eldri enn nakað, sum vit kenna.
Key Concepts
道
虚空
本源
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 4, "Tao er holur", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/fo/chapters/4/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Tao er holur, sum ein turra, men nýtslan av honum verður als ikki mettað. Djøpur er hann, sum eitt op, sum tykist vera forðin fyri øllum hlutum. Hann døyvar skarpsniðini, loysir tvørurnar, javnar glóðina, blandir sær við gróðurin. Týðiligur er hann, men finst kanska als ikki. Eg veit ikki, hvør feðir hann, men hann var til, áðrenn Guð kom til.
Djúp hugsing
Um hvat er henda kaflin?
Hetta kapittul lýsir Tao sum eitt tómð og óúthjálpanda op, sum er grunnurin til allar hlutir. Tao er djøpur og týðiligur samstundis. Hann døyvir alt, ið er strangt, og savnar alt, ið er strev, í sær sjálvum. Hann er eldri enn nakað, sum vit kenna.
Hvussu tengist hann mær?
Eg kenni meg ofta tømdan og tomur, men hetta kapittul minnir meg på, at hetta tømd er styrki, ikki veikleiki. Tao er holur, men fyllist aldri. Kanska er tað júst í mínari tømumni, at eg kann finna friðin og rúmleikan, ið eg leiti eftir.
Hvat skal eg gera í dag?
Í dag royni eg at sita í tiðini við eyguni loykut og skapa eitt rúm fyri tømuna inni í mær. Eg geva meg sjálvum loyvi at vera til uttan at noyðast at útfylla rúmið við nakað.
The Tao is (like) the emptiness of a vessel; and in our employment of it we must be on our guard against all fulness. How deep and unfathomable it is, as if it were the Honoured Ancestor of all things! We should blunt our sharp points, and unravel the complications of things; we should attemper our brightness, and bring ourselves into agreement with the obscurity of others. How pure and still the Tao is, as if it would ever so continue! I do not know whose son it is. It might appear to have been before God.
AI Modern
Tao er holur, sum ein turra, men nýtslan av honum verður als ikki mettað. Djøpur er hann, sum eitt op, sum tykist vera forðin fyri øllum hlutum. Hann døyvar skarpsniðini, loysir tvørurnar, javnar glóðina, blandir sær við gróðurin. Týðiligur er hann, men finst kanska als ikki. Eg veit ikki, hvør feðir hann, men hann var til, áðrenn Guð kom til.
Mín hugsing
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
