Chapter 36

Tað løynda ljósið

将欲歙之,必固张之;将欲弱之,必固强之;将欲废之,必固兴之;将欲夺之,必固与之。是谓微明。
柔弱胜刚强。鱼不可脱于渊,国之利器不可以示人。
Tað, ið skal samanbyrjast, má fyrst stríkast út; tað, ið skal veikjast, má fyrst gerast sterkt; tað, ið skal strikast burtur, má fyrst hevast; tað, ið skal takast, má fyrst givast. Hetta verður nevnt tað løynda ljósið. Mjúkt og veikt overvinnur sterkt og hart. Fiskurin eigur ikki at fara úr dýpini, og landsins bestu amboð eiga ikki at verða víst øðrum.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Hetta kapittul lærir okkum um vápnaðið hjá Tao - at tann sanna styrkin ofta liggur í tí, sum verður dulið og viðurkent. Øll ting hava sína móttíð, og tað, ið verður hækkað, skal strikast niður. Mjúkleiki er sterkari enn hartleikur. Landsins bestu amboð eiga at verða goymd, ikki víst fram.

Hvussu tengist hann mær?

Hvussu ofta royni eg at sýna mína styrki beinleiðis? Eg síggi meg vera tilbúgvin at prálva og vísa, hvat eg dugi, men hetta kapittul minnir meg á, at sannur styrkur ofta er í stillinum og í at geva. Kanska er mín størsta styrkur júst tað, sum eg gloymi at gleda meg yvir.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag vil eg royna at gera nakað mjúkt - kanska geva einum øðrum rúm at tykjast, ella loyva øðrum at hava rætt, uttan at eg má fáa sær rætt. Eg vil geva, heldur enn taka, og síggja, hvussu tað føles.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →