Chapter 32

Navnleyst Tao

道常无名,朴虽小,天下莫能臣也。侯王若能守之,万物将自宾。
天地相合,以降甘露,民莫之令而自均。
始制有名,名亦既有,夫亦将知止。知止可以不殆。
譬道之在天下,犹川谷之于江海。
Tao er navnleyst, traðin lítil, men eingin í heiminum kann gera tað undir seg. Fyrisarar og kongar skulu varðveita tað, so skulu allir skapaðir verða sjálvpurkaðir. Himin og jørð møtast, og rakurin fellur frítt. Fólkið gerst sjálvt javnt. Tá navn koma til veru, verða tøknar og skipanir til, og tá tey eru til, verður tað neyðugt at vita, hvar ein skal halda upp. Tann, ið veit hvar ein skal halda upp, forðar vanda. Tao í heiminum er sum áir og dalir, ið streyma til havið - alt vatnið kemur til havið.

Djúp hugsing

Um hvat er henda kaflin?

Tao er navnleyst og óbundið. Yin er lítið og hagt, men eingin í heiminum kann gera tað undir seg. Tá Fyrisarar og kongar varðveita tað, skipa allir skapaðir seg sjálvir. Himin og jørð gera sær góð, og rakurin fellur frítt. Tá navn koma, eigur tú eisini at vita hvar tú skalt steðga. Tao í heiminum er sum áir, ið renna til havið.

Hvussu tengist hann mær?

Eg síggi mína egnu náttúru í hesum - eitthvørt einfalt og lítið, sum er grundarlag undir øllum. Streymurin í lívinum, hvussu tingin skipa seg sjálv, speglar tað, sum eg ynski mær á míni egnu leið. Tað er ein lættleiki í hesum, sum eg longu havi.

Hvat skal eg gera í dag?

Í dag skal eg varðveita hóskaliga partin í mínum lívi, við at geva øllum og øllum rúm at vera sum tey eru. Eg skal ikki troðka meg á, men sleppa tingunum at rindla inn á sínaHátt.

Skyldugir kaflar

Mín hugsing

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →