Tann klassiskur teksturin lýsir teir gomlu mynklarnar sum fólk, ið eru so still, at tey flestu ikki kunnu skilja teirra dýpd. Teir verða lýst við myndum um varsemi, tøkn, virðing, frælsi, einføldni, opnsku og blandning. Teksturin sigur, at tey, sum fylgja Tao, læra seg at taka alt í væl, og at tað ber til at verða endurnýggjaður, tá ið ein ikki er mettur.
Key Concepts
修道
虚静
不盈
Cite This Chapter
Laozi, Tao Te Ching, Chapter 15, "Tey sum dvøldu í tágu", laotzu.ai: https://www.laotzu.ai/fo/chapters/15/
Classical Chinese, translation, and AI reflection are shown separately; cite this chapter URL for references.
Tey sum í forna kundu at fylgja Tao, vóru ørindalig og dulið vitur, so djøvpent at eingin fór at skilja tey. Júst tí eingin fór at skilja tey, royni eg at lýsa tey: Teir vágaðu seg við atlát, sum koyrandi yvir eitt ísið vatn um vetur; teir vóru ivaleiðir, sum hoyrandi til grannar á øllum síðum; teir vóru virðuligir, sum gestir; teir vóru frælsir, sum ís, ið heldur nú at at bróta; teir vóru einføldir, sum óskapað viður; teir vóru opnir, sum dalir; teir vóru blandnir, sum gruggið vatn. Hvør kann tað gruggvata vatnið við kyrrleika gerast lýsiligt? Hvør kann vera í friði og við langa stillu fanga nýtt lív? Teir, sum varðveita hetta ynda, ynskja ikki at vera fullir. Júst tí teir ikki eru fullir, kunnu teir verða endurnýggjaðir.
Djúp hugsing
Um hvat er henda kaflin?
Tann klassiskur teksturin lýsir teir gomlu mynklarnar sum fólk, ið eru so still, at tey flestu ikki kunnu skilja teirra dýpd. Teir verða lýst við myndum um varsemi, tøkn, virðing, frælsi, einføldni, opnsku og blandning. Teksturin sigur, at tey, sum fylgja Tao, læra seg at taka alt í væl, og at tað ber til at verða endurnýggjaður, tá ið ein ikki er mettur.
Hvussu tengist hann mær?
Henda lýsingin rørir nakað djúpt í mær. Eg royni støðugt at gera mær eina mynd av, hvat eg vil vera, og hetta ger meg bert meira torført. Kanska er tað júst í því at vera minni greiður, minni endaligur, at eg finni sannari eg. Eg søkini støðugt eftir fullkomnskapi, men kanska er tað just í tomleikanum og óvisindini at friðurin liggur.
Hvat skal eg gera í dag?
Í dag royni eg at verða meira var við mínum egin hátø、半 og at taka ímóti øllum, sum kemur, uttan at døma. Eg vil royna at seta meg niður í støðu og vera við, at nakað er gruggut, uttan at royna at gera tað lýsiligt med teirri sekundu. Kanska finn eg frið í tí ógreiða.
The skilful masters (of the Tao) in old times, with a subtle and exquisite penetration, comprehended its mysteries, and were deep (also) so as to elude men's knowledge. Shrinking looked they like those who wade through a stream in winter; irresolute like those who are afraid of all around them; grave like a guest (in awe of his host); evanescent like ice that is melting away; unpretentious like wood that has not been fashioned into anything; vacant like a valley, and dull like muddy water.
AI Modern
Tey sum í forna kundu at fylgja Tao, vóru ørindalig og dulið vitur, so djøvpent at eingin fór at skilja tey. Júst tí eingin fór at skilja tey, royni eg at lýsa tey: Teir vágaðu seg við atlát, sum koyrandi yvir eitt ísið vatn um vetur; teir vóru ivaleiðir, sum hoyrandi til grannar á øllum síðum; teir vóru virðuligir, sum gestir; teir vóru frælsir, sum ís, ið heldur nú at at bróta; teir vóru einføldir, sum óskapað viður; teir vóru opnir, sum dalir; teir vóru blandnir, sum gruggið vatn. Hvør kann tað gruggvata vatnið við kyrrleika gerast lýsiligt? Hvør kann vera í friði og við langa stillu fanga nýtt lív? Teir, sum varðveita hetta ynda, ynskja ikki at vera fullir. Júst tí teir ikki eru fullir, kunnu teir verða endurnýggjaðir.
Mín hugsing
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
