Cyrraedd y Gwacter Uchaf

Ynghylch beth mae'r bennod hon?

Mae'r bennod hon yn ein harwain i wacter y meddwl a'r distawrwydd mwyaf. Pan fydd pob peth yn ymddadleiaw, rydym yn gwylio eu dychwelyd. Mae pob peth byw yn dychwelyd i'w wreiddyn—dychwelyd i'r gwreiddyn yw distawrwydd, ac fe'i gelwir yn ddychwelyd i'r ddirgel. Mae dychwelyd i'r ddirgel yn golygu cysondeb, ac adnabod y cyson yw doethineb. Heb adnabod y cyson, byddwn yn gwneud camau ynfyd ac yn dwyn anlwc. Ond yr hwn sy'n adnabod y cyson a all dderbyn, a thrwy dderbyn mae'n gallu bod yn deg, ac mae uniondeb yn arwain at freniniaeth, ac mae brenhiniaeth yn cyd-fynd â'r nefoedd, ac mae'r nefoedd yn cyd-fynd â'r Ffordd, ac mae'r Ffordd yn parhau am byth.

Sut mae'n berthnasol i mi?

Mae gen i anawsterau mewn derbyn y pethau na allaf eu newid. Pan fyddaf yn gwrthod newid, rwy'n teimlo'n llwfr a blinedig. Mae'r bennod hon yn atgoffa fi bod distawrwydd a dychwelyd i wreiddyn pethau yn golygu heddwch, ac mai dim trwy wrthwynebu y gallaf ddod o hyd i doethineb, ond trwy dderbyn a distawrwydd. Mae'n fy nghysurobod yn annog fi i beidio â phoeni am bethau sydd y tu hwnt i'm gallu—bod yn dawel, yn dderbyniol, ac felly'n agored i'r Ffordd.

Beth ddylwn i ei wneud heddiw?

Heddiw, dewch i ddistawrwydd am bum munud. Sylwch ar eich anadl ac ar bob meddwl wrth iddo ddyfod ac ymadael. Coffiwch nad oes raid i chi ddal at bopeth—gadewch i bethau ddychwelyd i'w gwreiddyn yn eu hamser eu hunain. Byddwch yn dderbyniol, ac fe dderbyniwch chi.