Ang Labing Halangdon nga Kaalam Maoy Sama sa Tubig

Unsa man kabahin niining kabanata?

Giingon sa kapitulo 8 nga ang labing halangdon nga kaalam sama sa tubig. Ang tubig molingkus sa tanang butang apan dili mosaway; mopuyo sa ubos nga mga dapit nga giwalid sa uban. Mao nana ang tubig masupyut sa Dalan. Ang maayong tawo mobuhi sa maayong lugar, magpabilin nga madulum ang kasingkasing, magtagana sa uban og gugma, magpamahay og matinuoron, magdumala og maayo, magbuhat og may kaarang, ug muubog sa husto nga panahon. Kay dili mosaway, walay kasubo nga makab-ot kaniya.

Giunsa kini kalabut sa ako?

Kanunay kong ginasubayan nga mohimo og daghan sa akong kinabuhi. Apan ang tubig nagtudlo kanako nga adunay kusog sa pagkamatinuoron ug sa pag-ampo. Dili ko kinahanglan mosaway aron makab-ot ang akong mga tumong; mas maayo nga mobaibag ko ang agianan ug mopuyo sa ubos nga mga dapit.

Unsay akong buhaton karon?

Sama sa tubig, pahimusli ang akong kaugalingon niining adlawa. Kon adunay kalisod, ayaw pag-away; tuguti ang tubig nga mobaibag sa tumoy sa bato. Sa ubang pulong, kon adunay usa ka sitwasyon nga lisud, ayaw pugngi; pangitaa ang agianan nga dili mosaway.