Chapter 27

འཇོན་མི་གཏོགས་པ་ལ་རྗེས་སྤྲིན་མེད།

善行无辙迹,善言无瑕谪,善数不用筹策,善闭无关楗而不可开,善结无绳约而不可解。
是以圣人常善救人,故无弃人;常善救物,故无弃物。是谓袭明。
故善人者,不善人之师;不善人者,善人之资。不贵其师,不爱其资,虽智大迷,是谓要妙。
འཇོན་པར་འགྲོ་བ་ལ་རྗེས་སྤྲིན་མེད། འཇོན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོན་མེད། འཇོན་པར་གྲངས་འདོགས་པ་ལ་ཐབས་རྩིག་མ་དགོས། འཇོན་པར་བརྒྱབ་པ་ལ་སྒོ་བ་མེད་ཀྱང་གདོང་ཐུབ། འཇོན་པར་བཅིངས་པ་ལ་ཐུད་མ་དགོས་ཀྱང་གྲོལ་མ་ཐུབ། དེ་བས་ན་མཁས་པའི་དམ་པས་དམིགས་བསལ་གྱི་སྐྱོབ་བྱེད་མང་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པ་དང་། མི་གཏོགས་པ་མ་བོར། དམིགས་བསལ་གྱི་སྐྱོབ་བྱེད་མང་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད་པ་དང་། དངོས་པོ་གཏོགས་པ་མ་བོར། འདི་ནི་གསང་བའི་གསལ་བ་ཡིན། དེ་བས་ན་འཇོན་མི་ནི་འཇོན་མ་མཁས་པའི་དབང་པོ་ཡིན། འཇོན་མ་མཁས་པ་ནི་འཇོན་མིའི་རྒྱུ་ནོར་ཡིན། དབང་པོ་ལ་གུ་ཡངས་མ་བྱེད་པ་དང་། རྒྱུ་ནོར་ལ་དགའ་མ་བྱེད་པ། ཤེས་རྟོགས་ཆེ་ཡང་ངོ་ཚ་ཡོད་པ། འདི་ནི་དོན་གྱི་ཆེ་སྙེམས་ཡིན།

ཞིབ་ཏུ་བསམ་བློ

ལེའུ་འདི་ཅི་ཞིག་དང་འབྲེལ་བའི་གྱེར་ཚད་ཅི་ཞིག་ཡིན།

འཇོན་པར་འགྲོ་བ་ལ་རྗེས་སྤྲིན་མེད་པ་དང་། འཇོན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་གསུང་ངོ།

འདི་ང་དང་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་བ་ཡིན་ནམ?

ང་ཡི་ཉིན་མཚན་གྱི་བྱེད་སྒྲུབ་ལ་གྲོས་འབད་ཆེ་བ་མ་བྱེད་པར། ལྷོད་པོ་དང་བདེ་ལེགས་པོ་བྱེད་འདོད་ཡོད་དོ།

དེ་རིང་ང་ལ་ཅི་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ?

ད་རེས་ཉིན་མཚན་གྱི་བྱེད་སྒྲུབ་ལ་བློ་གྲོས་བསྐྱར་ཞིབ་བྱས་ཏེ། འཚོ་བ་ལ་བརྩི་ཚད་ཉུང་ཙམ་བཞག །

འབྲེལ་བའི་ལེའུ

ང་ཡི་བསམ་བློ

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →