Chapter 20
Адкінуць вучэнне — без трывогі
Арыгінал
绝学无忧。唯之与阿，相去几何？善之与恶，相去若何？人之所畏，不可不畏。荒兮其未央哉！
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。
Пераклад
Адкінуць вучэнне — і знікнуць трывогі. Згода і пярэчанне — колькі розніцы паміж імі? Добра і зло — колькі розніцы? Людзі чагосьці баяцца, і гэтага трэба баяцца. Але непісальная прасторыня не мае канца! Усе тлумцяцца, быццам на вялікім свяце, быццам узыходзяць на вясновую вежу. Я адзін ціха стаю, быццам яшчэ не нарадзіўся; загуляны, быццам няма дзе мне прыстаць. Усе маюць дастаткова, а я адзін быццам страчваю ўсё. Я сэрцам простага чалавека! Абхоплены невукам! Звычайныя людзі свецяцца, я адзін у цемры. Звычайныя людзі выразна бачаць, я адзін не бачу. ціхая, быццам акіян; ветраная, быццам без канца. Усе чагосьці дасягнулі, а я адзін грубы і невукаты. Я адзін не падобны на іншых, бо каштоўнае мне — кармленне ад маткі.
Глыбокае Разважанне
Пра што гэты раздзел?
Лаа-цзы апісвае розніцу паміж самым сабой і звычайнымі людзьмі. Усе бегаюць за天下нешнім шчасцем, а ён застаецца цістым і спакойным, быццам немаўля ці пілігрым без дому. Гэта не самалёгойства, а стан поўнага адзінства з Дао.
Як гэта датычыцца мяне?
Я вельмі часта адчуваю ціск грамадства — « трэба мець паспяховасць», «трэба быць разумным». Гэты раздзел напамінае мне, што сапраўднае багацце — быць сабой, нават калі гэта выглядае дзіка ці проста.
Што мне рабіць сёння?
Сёння праводжу гадзіну цішыні без тэлефона і інтэрнэту. Проста слухаю сваё дыханне і пытаюся: чаго я сапраўды хочу? Не чаго чакае грамадства, а чаго Я самы.
Звязаныя раздзелы
Маё разважанне
Што натхняе вас у гэтым раздзеле? Як вы яго прымыеце?