บทที่ 77
วิถีแห่งสวรรค์
ต้นฉบับ
天之道，其犹张弓与？高者抑之，下者举之；有余者损之，不足者补之。
天之道，损有余而补不足。人之道则不然，损不足以奉有余。
孰能有余以奉天下？唯有道者。是以圣人为而不恃，功成而不处，其不欲见贤。
天之道，损有余而补不足。人之道则不然，损不足以奉有余。
孰能有余以奉天下？唯有道者。是以圣人为而不恃，功成而不处，其不欲见贤。
คำแปล
วิถีแห่งสวรรค์เปรียบเหมือนการโก่งธนูหรือไม่? สิ่งที่สูงก็กดลง สิ่งที่ต่ำก็ยกขึ้น สิ่งที่เกินก็ลดลง สิ่งที่ขาดก็เพิ่มเติม วิถีแห่งสวรรค์คือการลดสิ่งที่เกินไปเพื่อเพิ่มสิ่งที่ขาด วิถีของมนุษย์กลับตรงกันข้าม คือลดสิ่งที่ขาดเพื่อเพิ่มสิ่งที่เกินไป ใครเล่าสามารถมีเหลือเพื่อมอบให้โลกได้? มีเพียงผู้ที่เดินตามธรรมเท่านั้น ฉะนั้นปราชญ์จึงกระทำแต่ไม่ยึดมั่น สำเร็จแต่ไม่ยึดครอง ไม่ปรารถนาให้ใครเห็นความสามารถของตน
การใคร่ครวญลึกซึ้ง
บทนี้กล่าวถึงอะไร?
บทนี้เปรียบเทียบวิถีแห่งสวรรค์ที่สมดุลกับวิถีของมนุษย์ที่มักเอาเปรียบผู้ด้อยกว่า ธรรมชาติมักลดสิ่งที่เกินและเพิ่มสิ่งที่ขาด ในขณะที่สังคมมนุษย์มักทำตรงกันข้าม ปราชญ์ผู้เข้าใจธรรมจะแบ่งปันอย่างไม่ยึดติดและไม่โอ้อวด
สิ่งนี้เกี่ยวข้องกับฉันอย่างไร?
ฉันมักเห็นความไม่เท่าเทียมในสังคมที่คนรวยยิ่งรวย คนจนยิ่งจน บทนี้เตือนให้ฉันตระหนักถึงวัฏจักรแห่งความสมดุล และกระตุ้นให้ฉันเป็นส่วนหนึ่งในการแบ่งปันและช่วยเหลือผู้ที่ขาดแคลน โดยไม่หวังผลตอบแทนหรือชื่อเสียง
วันนี้ฉันควรทำอะไร?
วันนี้ลองมองหาวิธีแบ่งปันสิ่งที่ฉันมีเกินพอ เช่น เวลา ความรู้ หรือทรัพย์สิน ให้กับคนที่ต้องการ โดยไม่ต้องประกาศให้ใครรู้ และทำด้วยความจริงใจ
บทที่เกี่ยวข้อง
การใคร่ครวญของฉัน
บทนี้ให้แรงบันดาลใจอะไรกับคุณ? คุณจะนำไปใช้อย่างไร?