Фасл 29

Касе, ки ҷаҳонро бо зӯрӣ мегирад

无为 天下 去甚 去奢

Original

将欲取天下而为之，吾见其不得已。天下神器，不可为也。为者败之，执者失之。
故物或行或随，或嘘或吹，或强或羸，或挫或隳。
是以圣人去甚，去奢，去泰。

Тарҷума

Касе, ки мехоҳад ҷаҳонро бигирад ва бо он кор кунад, ман медонам, ки ӯ ба ин муваффақ намешавад. Ҷаҳон абзори муқаддас аст, ба он зӯрӣ кардан ҷоиз нест. Касе, ки ба он зӯрӣ мекунад, ноком мешавад; касе, ки онро ба даст мегирад, аз даст медиҳад. Аз ин рӯ, дар бораи одамон: ягонҳо пеш мераванд, дигарон пай мешаванд; ягонҳо оҳиста медаманд, дигарон тез мефароянд; яконҳо пурқувватанд, дигарон сусташон; ягонҳо сахт кор мекунанд, дигарон вайрон мекунанд. Аз ин рӯ, одами донишманд аз зиёдӣ, аз шоҳиш ва аз таҷовузкӣ даронад.

Фикруминҷӯии амиқ

Ин боб дар бораи чӣ?

Ин боб огоҳӣ медиҳад: ҷаҳонро бо зӯрӣ гирифтан ғайриимкон аст. Ҷаҳон абзори муқаддас аст ва ҳар кӣ кӯшиш кунад, ки онро идора ё табдил диҳад, ноком мешавад. Табиат чунин аст, ки ягонҳо пеш мераванд, дигарон пай мешаванд — ин мувозинати худкорро вайрон кардан ғаллак аст. Одами донишманд аз ҳар гуна зиёдӣ — аз шоҳиш ва таҷовуз — дарояд.

Ин чӣ рабте ба ман дорад?

Дар ҳаёти ман, гоҳо кӯшиш мекунам, ки вазъиятҳоро бо қатъият идора кунам — барои оила, барои кор, барои оянда. Лекин ин боб ба ман ёдоварӣ мекунад, ки баъзе чизҳо — ба мисли ҷаҳон — аз идораи мо берун ҳастанд. Кӯшиши зӯрӣ барои идора кардан натиҷаи ҷудоӣ хоҳад дод. Ман бояд бифаҳмам, ки кадом вазъиятҳоро бояд қабул кунам ва кадомҳоро бояд бо нармӣ табдил диҳам.

Имрӯз чӣ кор кунам?

Имрӯз касе ё ягон вазъиятеро, ки кӯшиш доред бо қатъият идора кунед, ёдовар шавед. Ба ҷойи зӯрӣ, бикӯшед, ки ин вазъиятро бо амр ва идоракунӣ табдил диҳед. Бифаҳмед, ки кадом чизҳо аз ихтиёри шумо берун ҳастанд.

Бобҳои марбут

3 Арҷгузорӣ ба донишмандон нест 17 Бузургтарин 57 Идора кардан бо ростӣ 64 То, ки ором аст, осон нигоҳ доштан мумкин аст

Мулоҳизаи ман

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Аз Laotzu дар бораи ин фасл пурсед Сӯҳбати пурра →