Chapter 20
ವಿದ್ಯೆಯ ತ್ಯಾಗೊಂದು ಚಿಂತೆಯ ಬಿಡುಗಡೆ
Original
众人熙熙,如享太牢,如春登台。我独泊兮其未兆,如婴儿之未孩;累累兮若无所归。
众人皆有余,而我独若遗。我愚人之心也哉!沌沌兮!
俗人昭昭,我独昏昏。俗人察察,我独闷闷。澹兮其若海,飂兮若无止。
众人皆有以,而我独顽且鄙。我独异于人,而贵食母。
ಅನುವಾದ
ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆ
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನು?
ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಜ್ಞಾನದ ತ್ಯಾಗ ಒಳಿತು. ಜನ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಮತ್ತು ಆಕ್ರೋಶ, ಒಳಿತು ಮತ್ತು ಕೆಟ್ಟದ್ದರ ಮಧ್ಯೆ ಅಲ್ಲಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಋಷಿ ಜನಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾಗಿ, ಸರಳವಾಗಿ, ಮೌನವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಹೃದಯ ಮಗುವಿನಂತೆ ನಿಷ್ಕಳಂಕ, ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಶಾಂತ.
ಇದು ನನಗೆ ಹೇಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ?
ನಾನು ಕೂಡ ಜನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಹೊಗಳಿಕೆ, ಒತ್ತಡದ ಮಧ್ಯೆ ಕುಳಿತು ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಏನನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯ ನನಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ - ಜನದ ದೃಷ್ಟಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ನಾನು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಆಂತರಿಕ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ನಾನು ನಿಜವಾದ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ನಾನು ಇಂದು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?
ಇಂದು ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕಾಲ ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮ, ವಾರ್ತೆ, ಅಥವಾ ಇತರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಿಂದ ದೂರವಿರೋಣ. ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಆಕಾಶ, ಗಿಡ, ಗಾಳಿಯನ್ನು ನೋಡೋಣ. ಏನಾದರೂ ಬರೆಯಬೇಕಾದರೆ - ಜನ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಎಂದಲ್ಲ, ನಾನು ಏನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಬರೆಯೋಣ.
ಸಂಬಂಧಿತ ಅಧ್ಯಾಯಗಳು
ನನ್ನ ಚಿಂತನೆ
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?