Chapter 5
Langit Jeung Bumi Teu Mikahér
Original
天地之间，其犹橐籥乎？虚而不屈，动而愈出。
多言数穷，不如守中。
Tarjamah
Di antara langit jeung bumi, moal lain kitu sabagé bellows? Kosong tapi teu pegat-pegat, leuwih digojlog leuwih ngageclak.
Loba potéh ngalapuhkeun, leuwih hadé mah ngajaga jero.
Renungan Jero
Ngeunaan naon bab ieu?
Bab 5 ieu ngajelaskeun yén langit jeung bumi mah teu microt mikroa, aranjeunna ngarawat sagala mahluk sarua wé. Wijaksana ogé kitu, manéhna teu microt microa ka jalma-jalma. Éta sababna alam mah jalan sorangan, teu microt kana rasa hunch. Di antara langit jeung bumi téh kayaning bellows - kosong, tapi sanajan kitu teu pegat-pegat. Leuwih digojlog, leuwih ngageclak. Ieu ngagambarkeun yén kabeulisanana alam mahaya ti kana kosongna sorangan.
Kumaha hubunganana sareng kuring?
Jelekna kuring téh sok microt microa kana jalma-jalma anu kuring asupkeun. Keur colék, kuring mikahér ka batur anu kuring asupkeun, tapi ka batur anu teu kuring asupkeun mah teu. Bab 5 ieu ngingetan kuring yén kudu leuwih rata, kawas langit jeung bumi - teu microt kana perasaan sorangan. Kosong henteu hartina weak; kosong téh tempat keur kreatif.
Naon anu kudu kuring lakukeun ayeuna?
Poé ieu kuring badé ngajaga jero, teu nebak-nebak batur. Lamun batur salah, kuring ulah buru-buru ngahakem. Keur ngeusian kana-karena, kuring milih diitung batan ngar日报. Kuring latihan ngajaga jero anu tenang, kawas bellows anu kosong.
Bab-bab Patali
Renungan Kuring
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?