Kapitulli 20

Braktisur Mësimin, Pa Shqetësim

独异 愚人之心 贵食母

Original

绝学无忧。唯之与阿，相去几何？善之与恶，相去若何？人之所畏，不可不畏。荒兮其未央哉！
众人熙熙，如享太牢，如春登台。我独泊兮其未兆，如婴儿之未孩；累累兮若无所归。
众人皆有余，而我独若遗。我愚人之心也哉！沌沌兮！
俗人昭昭，我独昏昏。俗人察察，我独闷闷。澹兮其若海，飂兮若无止。
众人皆有以，而我独顽且鄙。我独异于人，而贵食母。

Përkthimi

Braktis mësimin dhe ki pa shqetësim. Konsentimi dhe kundërshtimi — sa larg janë nga njëri-tjetri? E mira dhe e keqja — sa shumë ndryshojnë? Ato që njerëzit i frikësohen, edhe unë nuk mund të mos i frikësohem. O sa të gjera janë këto! O sa nuk kanë fund! Të gjithë njerëzit janë të gëzuar, si duke shijuar një darkë madhështore, si duke ngjitur një tribunë në pranverë. Unë vetëm qëndroj i palëvizshëm, pa shenja gëzimi; si një foshnjë që ende nuk di të qeshë. I humbur, sikur s'kam ku të shkoj. Të gjithë kanë bollëk, ndërsa unë vetëm dukej i humbur. Zemra ime është e një të marri! Sa i turbullt! Njerëzit e zakonshëm janë të ndritshëm, unë vetëm jam i errët. Njerëzit e zakonshëm janë të zgjuar, unë vetëm jam i ngatërruar. I qetë si deti, i shfrenuar si era pa pushim. Të gjithë kanë një qëllim, unë vetëm jam i përndryshe dhe i thjeshtë. Unë jam i ndryshëm nga të tjerët, duke vlerësuar ushqimin nga Burimi amë.

Reflektim i Thellë

Rreth çfarë bën ky kapitull?

Ky version tregon se kur braktisni studimin e detyrueshëm, gjeni lirinë nga shqetësimet. Diferenca midis konsentimit dhe refuzimit, të mirës dhe së keqes, është më e vogël sesa mendojmë, megjithatë njerëzit vazhdojnë të frikësohen nga e njëjta gjë. Ndërsa të tjerët gëzojnë lehtësisht, i mençuri mbetet i palëvizshëm si foshnja e pafjalë. Duket i thatë, i turbullt, i ndryshëm — por kjo është fuqia e tij.

Si lidhet me mua?

Ndiej shpesh sikur jam jashtë ritmit të shoqërisë, duke mos e kuptuar pse të tjerët duken kaq të lumtur me gjërat e jashtme. Ndjehem i munguar dhe i turbullt, por tani e kuptoj se kjo është vetëm një rrugë tjetër — të qenurit i lidhur me thellësinë, jo me sipërfaqen. Nuk ka nevojë të ndjehem keq për thjeshtësinë time.

Çfarë duhet të bëj sot?

Sot do të pranoj që jam i ndryshëm dhe do ta pranoj atë pa ndjenjë inferioriteti. Do të qëndroj i qetë në mes të zhurmës, duke mos u detyruar të përputhem me të tjerët. Do të kërkoj qetësinë e brendshme mbi gëzimin e jashtëm, si ushqim nga burimi amë i jetës.

Kapituj të lidhur

15 Mjeshtëria e Lashtë 28 Njeh Male, Ruan Femër 41 Njeriu i epërm dëgjon Djallin 49 I dituri nuk ka zemër të pandryshueshme

Refleksioni im

Çfarë të frymëzon ky kapitull? Si do e zbatosh atë?

Pyet Laotzun për këtë Kapitull Biseda e plotë →