Tao has of all things the most honoured place. No treasures give good men so rich a grace; Bad men it guards, and doth their ill efface. Why was it that the ancients prized this Tao so much? Was it not because it could be got by seeking for it, and the guilty could escape (from the stains of their guilt) by it?
AI tî bâ
Tongö so ayeke bongo tî âyê âsô, so ayeke nzön tî mbïrïgbï tî âzo âyëkë, so ayeke mbëtë tî âzo so âla ayeke da. Lâ tî hûû ayeke kono ôlo, lâ tî lo alîngbi tî sï âzo âyeke tî lo. Sï âzo âla ayeke da tî lo, âwâ tî lo ayeke sï? Tongö so ayeke nzön tî mbïrïgbï tî âyê âsô, lo ayeke mbëtë tî âzo so âla ayeke da. Lo ayeke mbëtë tî âzo so âla ayeke sï, lo ayeke mbëtë tî âzo so âla agbâ tî sï âla ayeke kono lo. Lo ayeke nzön tî âyê âsô. Fâ tî lo, sï mo yeke nzön tongö so, mo ayeke kono lo. Sï mo yeke nzön tongö so, mo ayeke da tî âyê âsô. Tongö so ayeke nzön tî âyê âsô.
