गुणाधारस्य गाम्भीर्यम्

इदं प्रकरणं किं वर्णयति?

अयं प्रकरणः उपदिशति यत् परमगुणधारी पुरुषः सदृशः सूक्ष्मशिशोः भवति। शिशुः स्वाभाविकहिंस्रैः जीवैः अस्पृश्यः, अस्थिमृदुः किन्तु मुट्टी दृढः, रुदन् अपि कण्ठस्वरं न हरति। एतानि लक्षणानि मूलाधारशक्तेः परिपूर्णतायाश्च अनन्तशक्तेः च सूचकानि।

इदं मत्सम्बन्धि किम्?

गुणाधारस्य गाम्भीर्यं मम जीवने कथं प्रकटते? यदा अहं शान्तः स्थितः, तदा मम चेतसि कोमलता अनुपमा भवति। अबालकवत् निर्मलचित्तः सन् अहं सर्वाणि भूतानि रक्षितुं शक्नोमि। एतदेव मम आध्यात्मिकमार्गः।

अद्य किं करवाणि?

आज अहं प्रातःकाले किञ्चित् समयं निर्विकल्पं चित्तं धारयित्वा श्वासवायुं निरीक्षितुं प्रयत्नं करिष्ये। मूलाधारस्थानं स्मृत्वा शिशुवत् सहजता प्राप्तव्यः।