Chapter 5
दैविकं अनासक्तम्
मूलम्
天地不仁，以万物为刍狗；圣人不仁，以百姓为刍狗。
天地之间，其犹橐籥乎？虚而不屈，动而愈出。
多言数穷，不如守中。
天地之间，其犹橐籥乎？虚而不屈，动而愈出。
多言数穷，不如守中。
अनुवादः
स्वर्गः पृथिवी च दयारहितौ, सर्वाणि वस्तूनि स्थण्डिलैः कुक्कुटैः व्यवहरतः।\nपुण्यात्मा अपि दयारहितः, सर्वान् जनान् स्थण्डिलैः कुक्कुटैः व्यवहरति।\nस्वर्गपृथिव्योः मध्ये, नैव उपकरणं वायुधानां स्थानीयं वर्तते।\nशून्यं न कदापि क्षीयते, गतिं कृत्वा अधिकं उत्पादयति।\nबहु वचनैः शक्तिः नश्यति, आभ्यन्तरे स्थितिः उत्तमा।
गहनचिन्तनम्
इदं प्रकरणं किं वर्णयति?
स्वर्गः पृथिवी च सर्वेषु समानं दृष्टिं धारयतः। तौ न कस्मैचित् कृपां कुरुतः, न कस्मैचित् कठोरतां। सर्वं सहजतायां प्रवर्तते। प्रकृतिः न्यायी अस्ति, न तु करुणाशीला।
इदं मत्सम्बन्धि किम्?
अहं प्रायेण स्नेहेन वा वैरिणा वा भेदं करोमि। किन्तु प्रकृतेः दृष्ट्या सर्वं समं वर्तते। एतत् ज्ञानं माम् अहिंस्रं करोति। मम अहङ्कारः न्यूनः भवति यदा अहं समतां पश्यामि।
अद्य किं करवाणि?
आज अहं कस्मैचित् विशेषां द्रव्यं न ददामि, न च कस्मैचित् दुर्गुणं आरोपयामि। स्वाभाविकतायां तिष्ठामि, बहिः न प्रकटयामि। मौनं पालयामि।
सम्बद्धाध्यायाः
मम चिन्तनम्
एषः अध्यायः वः किं प्रेरयति? यूयं तत् कथं प्रयोक्ष्यध्वे?