Chapter 57

په روښانتیا سره حکومت

以正治国,以奇用兵,以无事取天下。吾何以知其然哉?以此:
天下多忌讳,而民弥贫;民多利器,国家滋昏;人多伎巧,奇物滋起;法令滋彰,盗贼多有。
故圣人云:我无为而民自化,我好静而民自正,我无事而民自富,我无欲而民自朴。
په روښانتیا سره حکومت وکړئ، په حیلې سره جنګ وکړئ، په بې کارۍ سره نړۍ واخلئ. زه څنګه پوهیږم چې دا داسې ده؟ پدې سره: کله چې په نړۍ کې ډیر منع کیدل وي، خلک بیوزلي کیږي. کله چې خلک ډیر وسلې ولري، دولت تیار کیږي. کله چې خلک ډیر فنون ولري، عجیب شیان راځي. کله چې قوانین ډیر سخت وي، ډیر غلاګران وي. نو س间歇 وایي: زه بې کاره یم او خلک خپل ځان بدلوي، زه ساکت یم او خلک خپل ځان روښان کوي، زه بې کار یم او خلک خپل ځان بډایه کوي، زه بې خواه یم او خلک خپل ځان ساده کوي.

ژوره غور

د دې باب موضوع څه ده؟

دا باب وایي چې د حکومت کولو لپاره روښانتیا، د جنګ لپاره حیلې، او د نړۍ د نیولو لپاره بې کارۍ اړینه ده. کله چې تاسو ډیر قوانین جوړ کوئ، خلک بیوزلي کیږي. کله چې تاسو بې کاره یاست، خلک خپل ځان بدلوي.

دا زما سره څنګه اړه لري؟

زما په ژوند کې، زه تل هڅه کوم چې نور kontrol کړم او دوی ته ووایم چې څه وکړي. خو دا باب ما ته وایي چې له کنټروله ډډه وکړئ. کله چې تاسو خپل ځان خوشې کوئ، نور هم خوشې کیږي.

نن باید څه وکړم؟

نن ورځ، د کنټرول هڅه پریږدئ. خپل ځان او نور پرځان بدلون راولئ. بې کارۍ سره ستاسو کور، ستاسو کار، او ستاسو ژوند ته وخت ورکړئ.

اړوند فصلونه

زما فکر

دا فصل تاسو کې څه الهام ورکوي؟ تاسو به یې څنګه примен کړئ؟

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →