فضیلت والا نیکی را از دست نمی‌دهد

فضیلت والا نیکی را از دست نمی‌دهد، از این رو فضیلت دارد. فضیلت پست نیکی را از دست نمی‌دهد، از این رو فضیلت ندارد. فضیلت والا بی‌عملی می‌کند و هیچ نیتی ندارد. فضیلت پست بی‌عملی می‌کند و نیت دارد. نیکی والا بی‌عملی می‌کند و نیتی ندارد. انصاف والا بی‌عملی می‌کند و نیت دارد. آیین والا بی‌عملی می‌کند و اگر کسی پاسخ ندهد، بازوهایش را بالا می‌زند و آن را دور می‌اندازد. پس وقتی راه را از دست بدهیم، به فضیلت می‌رسیم. وقتی فضیلت را از دست بدهیم، به نیکی می‌رسیم. وقتی نیکی را از دست بدهیم، به انصاف می‌رسیم. وقتی انصاف را از دست بدهیم، به آیین می‌رسیم. آیین، نشانه کم‌باوری و سرآغاز آشوب است. کسانی که پیش‌بینی می‌کنند، گلِ راه هستند و آغاز نادانی. از این رو، مرد بزرگ در عمق می‌ماند، نه در سطح؛ در حقیقت می‌ماند، نه در ظاهر. پس آن دیگری را رها کند و این را برگزیند.