در طلب دانش روز به روز افزون می‌شود

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل دو راه متضاد را نشان می‌دهد: راه دانش و راه راز. در راه دانش، انسان هر روز چیزهای بیشتری به ذهن خود می‌افزایند. اما در راه راز، باید هر روز از داشته‌های خود بکاهیم — از خواسته‌ها، ازego، از وابستگی‌ها. هر چه بیشتر رها کنیم، به بی‌کوششی می‌رسیم و در آن حالت، همه چیز به خودی خود انجام می‌شود. کسی که می‌خواهد جهان را به دست آورد باید از کوشش دست بردارد.

چه ارتباطی با من دارد؟

من در زندگی حرفه‌ای خود همواره در حال یادگیری بیشتر هستم — مهارت‌های جدید، دانش جدید، اطلاعات جدید. اما این فصل می‌گوید که شاید راه دیگری هم باشد. شاید گاهی کمتر دانستن و بیشتر رها کردن، انسان را به جایی برساند که هیچ کوششی نمی‌تواند برساند. من احساس می‌کنم که گاهی دانش من بیشتر از توانایی عملی من است و همین مرا ناتوان می‌سازد.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز یکی از خواسته‌های کوچک خود را که معمولاً به دنبالش هستم، رها کنم — شاید یک خرید، شاید یک برنامه، شاید یک نگرانی. فقط رها کنم و ببینم چه اتفاقی می‌افتد. این تمرینِ کوچک ممکن است به من نشان دهد که رها کردن چه احساسی دارد و آیا واقعاً به دست آوردن همه چیز ضروری است.