Chapter 19

رها کردن دانش و فرزانگی

绝圣弃智,民利百倍;绝仁弃义,民复孝慈;绝巧弃利,盗贼无有。
此三者以为文不足,故令有所属:见素抱朴,少私寡欲。
دانش و فرزانگی را رها کن، مَلکِ مردم صد برابر سود خواهد برد. مهربانی و دادگری را رها کن، مردمان دوباره به فرزندداری و مهربانی باز خواهند گشت. حیله‌گری و سودجویی را رها کن، دزدان و غارتگران نخواهند بود. این سه چیز که به نوشتن بیان شود کافی نیست، پس باید آنها را به چیزی وابسته ساخت: به سادگی بنگر و ساده‌دلی را در آغوش گیر، از خودخواهی بکاه و از خواهش‌های بسیار دوری جو.

تأمل عمیق

این فصل درباره چه چیزی است؟

این فصل می‌گوید که دوری از فریبکاری و سودجویی، مردم را به سعادت می‌رساند. وقتی حکیمان و عارفان از تکبر دست بردارند و مردم مهربانی ریاکارانه را ترک کنند، جامعه به حالت طبیعی خود بازمی‌گردد.

چه ارتباطی با من دارد؟

من هر روز با وسوسه‌ی نمایش دانش و فرزانگی خود مواجه می‌شوم. این ترجمه به من یادآوری می‌کند که سادگی و صداقت ارزشمندتر از ظاهرآرایی و فریب است.

امروز چه کاری انجام دهم؟

امروز یک بار در صحبت‌هایم صادقانه و ساده سخن بگویم، بدون اینکه بخواهم داناتر یا بزرگ‌تر به نظر برسم.

فصل‌های مرتبط

تأمل من

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →