پرانے ویلے دے واحد حاصل کرن والے

پرانے زمانے وچ جنہاں نے اک نوں حاصل کیتا: آسمان نے اک حاصل کیتا تے صاف ہو گیا، زمین نے اک حاصل کیتا تے پرسکون ہو گئی، روحوں نے اک حاصل کیتا تے توانا ہو گئیاں، وادیاں نے اک حاصل کیتی تے بھر گئیاں، ساریاں چیزاں نے اک حاصل کیتی تے جنم لیا، تے حکمراناں نے اک حاصل کیتا تے ساری دنیا دے لئی سچے بن گئے۔ ایہ سب کجھ اسی لئی اے کہ جے آسمان اپنی صافائی نہ رکھے تاں ٹٹ جاوے گا، جے زمین اپنا سکون نہ رکھے تاں اک ویرانے وچ بدل جاوے گی، جے روحوں اپنی توانائی نہ رکھن تاں ختم ہو جاویں گی، جے وادیاں بھریاں نہ رہیاں تاں سوکھ جاویں گی، جے ساریاں چیزاں جنم نہ لین تاں ختم ہو جاویں گی، تے جے حکمران اپنا بلند مقام نہ رکھن تاں گر پھیلن۔ ایس لئی عزت والے دا آدھار کمتر لوک ہن، اونچے دی بنیاد نیچے والے ہن۔ ایس لئی حکمران اپنے آپ نوں 'کتھت'، 'بیوہ' تے 'بے بچے' آکھدے ہن۔ کی ایہ کمتر ہون دا آدھار نہیں اے؟ کی ایہ سچ نہیں اے؟ ایس لئی جو کوئی بہت زیادہ شہرت چاہے اوہ شہرت حاصل نہیں کر سکدا۔ چمکدار جواہراں دی طرحاں نہ بنو، بلکہ سادے پتھراں دی طرحاں بن جاؤ۔