Поглавје 49

Светиот човек без постојаност

圣人无常心,以百姓心为心。
善者,吾善之;不善者,吾亦善之,德善。
信者,吾信之;不信者,吾亦信之,德信。
圣人在天下,歙歙为天下浑其心。百姓皆注其耳目,圣人皆孩之。
Светиот човек има ум без постојаност, го прифаќа умот на народот како свој. На добрите имsum добар; на лошите исто така имsum добар — тоа е доблеста на добрината. На искрените имsum искрен; на неискрените исто така имsum искрен — тоа е доблеста на искреноста. Светиот човек во светот го хармонизира својот ум со хармонијата на светот. Луѓето ги насочуваат сетилата кон надворешното, но светиот човек ги третира сите како деца.

Длабока рефлексија

За што е ова поглавје?

Светиот човек ги прифаќа луѓето како што се, без предрасуди, применувајќи ја доблеста подеднакво кон добрите и лошите, искрените и неискрените. Неговиот ум е целосно отворен и хармонизиран со целината.

Како се однесува на мене?

Понекогаш судрам луѓе според моите очекувања и претходни искуства. Оваа поука me учи дека вистинската мудрост е во прифаќање на секој човек без вреднување, со отвореност и љубов.

Што да правам денес?

Денес ќе се обидам да ги прифатам луѓето околу мене без суд, да ги видам како деца на универзумот и да им одговорам со срце исполнето со разбирање.

Поврзани глави

Мојата рефлексија

Што ве инспирира оваа глава? Како ќе го примените?

Прашај го Лао Цу за ова поглавје Цел разговор →