Vasgaon aan 't groete beeldj

Woabir geit dit hoofdstök?

Dit hoofdstök zeet det wie'er me de groete Waeg vasgaon, de ganse weerd nao os toukump. De Waeg zelf is ónzichtbaar, geurt neet en smaak neet - awwer wie'er se gebroeke, is ze ón ópsjlötig. Veerzössiginge en irte lokke luuj aan, mar de Waeg is stil en ónopvallend.

Wie releteert det tae miech?

Ich-erkenne det ich dökker achter spektakel en prikkels aanzuik inplaats van de stilte van de Waeg. Dit hoofdstök herinnert mich daran det ich de echte vrèdj neet kin finde door äöternal, mar door te luustere nao detwat stiller en deeper is.

Wat moot ich vandaag doon?

Hüüt zól ich effe still zeen en laten. Nemes de kónt oet van de dag óm te zitte in stilte, zónger tot ich get probeer te doon of te kriege. Allein mae zeen wat d'r gebeurt.