Scire se nescire, optimum est; nescire et putare se scire, morbus est. Hoc morbo aegrotare, solus morbi vacat. Sanctus non aegrotat, quia morbum morbum putat; ideo non aegrotat.
Alta Meditatio
De quo agit hoc caput?
Caput hoc docet veram sapientiam in recognitione propriae ignorantiae consistere. Qui scit se nescire, supremus est; qui nescit et tamen putat se scire, infirmitate laborat. Sanitas mentis in hac conscientia et humilitate invenitur.
Quomodo ad me pertinet?
Saepe me intellego falsa scientia decipi, cum videar scire sed revera ignorem. Haec lectio me monet ad modestiam intellectualem et ad acceptandam limitibus meis. In vita cotidiana, commodum est fateri mihi non omnia notas esse.
Quid hodie facere debeo?
Hodie, in loco ubi me certum esse putabam, considerationem meam repeto et dico: 'Fortasse erro vel nescio.' Hoc exercitium humilitatis me ad veritatem propius ducit.
To know and yet (think) we do not know is the highest (attainment); not to know (and yet think) we do know is a disease. It is simply by being pained at (the thought of) having this disease that we are preserved from it. The sage has not the disease.
AI Modern
Scire se nescire, optimum est; nescire et putare se scire, morbus est. Hoc morbo aegrotare, solus morbi vacat. Sanctus non aegrotat, quia morbum morbum putat; ideo non aegrotat.
Meditatio Mea
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?
