Chapter 80

პატარა ქვეყანა, მცირე ხალხი

小国寡民。使有什伯之器而不用,使民重死而不远徙。
虽有舟舆,无所乘之;虽有甲兵,无所陈之。使民复结绳而用之。
甘其食,美其服,安其居,乐其俗。邻国相望,鸡犬之声相闻,民至老死,不相往来。
პატარა ქვეყანა, მცირე ხალხი — როცა ათასი იარაღი გაქვს, არაფერი გჭირდება, როცა ხალხი სიკვდილს იშინბა და არ მიდის შორს. თუმცა ნავები და ეტლებია, არავინ სხდება; თუმცა იარაღ-ჯავშანია, არავინ ალაგამს. როცა ხალხი ისევ თოკით კვალს იტოვებს, ისინი იმ საკვებით ტკბებიან, რომელიც მოსწონთ, იმ ტანსაცმელს ატარებენ, რომელიც მოსწონთ, იმ სახლებში ცხოვრობენ, რომლებიც მოსწონთ, იმ წესებს იცავენ, რომლებითაც ის makes them happy. მეზობელი ქვეყნები ერთმანეთს ესხმიან თვალს, ქათმის და ძაღლის ხმა ისმის, მაგრამ ხალხი სიცოცხლის ბოლომდე არ მიდის ერთმანეთთან.

ღრმა განჭვრეტა

რის შესახებაა ეს თავი?

ეს თავი წარმოადგენს იდეალური საზოგადოების ხელით შექმნილ სურათს — პატარა, თვითკმარი, სადაც ხალხს არ სჭირდება ძლიერების დემონსტრირება, არ მოგზაურობს შორს, არ ებრძვის. ისინი ბუნებრივ სიმარტივეში ცხოვრობენ და მეზობლებთან მშვიდად თანაცხოვრობენ.

როგორ უკავშირდება ეს ჩემს ცხოვრებას?

ჩემს ცხოვრებაში ეს თავი მაფიქრებინებს იმაზე, რამდენად ვარ დამოკიდებული სოციალურ ქსელებსა და მუდმივ კავშირზე. ვსწავლობ შემცირების ხელოვნებას — ნაკლები სურვილი, ნაკლები კონფლიქტი, მეტი სიმშვიდე.

რა უნდა გავაკეთო დღეს?

დღეს განზრახ მოკლე დროით გათიშე სოციალური მედია და ისარგებლე დროით შენს გარემოში — სადაც ხარ, იქ იყავი სრულად, ისმინე ბუნების ხმა, იგემე სადილი ყურადღებით.

დაკავშირებული თავები

ჩემი განჭვრეტა

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →