Chapter 57

სიმართლით მმართველობა

以正治国,以奇用兵,以无事取天下。吾何以知其然哉?以此:
天下多忌讳,而民弥贫;民多利器,国家滋昏;人多伎巧,奇物滋起;法令滋彰,盗贼多有。
故圣人云:我无为而民自化,我好静而民自正,我无事而民自富,我无欲而民自朴。
სიმართლით მართე ქვეყანა, ხროვით იბრძოლე საომრად, უსაქმურობით მოიპოვე სამყარო. როგორ ვიცი, რომ ასეა? ამით: რაც უფრო მეტი აკრძალვა და შიშია ქვეყანაში, მით უფრო გაჭირვებულნი არიან ხალხი; რაც უფრო მეტი იარაღი აქვთ ხალხს, მით უფრო დაბნეული ხდება სახელმწიფო; რაც უფრო მეტი მოხერხებულობა და ხელოვნური ხერხია, მით უფრო მეტი უცნაური რამ ჩნდება; რაც უფრო მეტი ბრძანება და კანონია, მით უფრო მეტი ქურდი და ყაჩაღი ჩნდება. ამიტომ ბრძენმა თქვა: მე უმოქმედოდ ვრჩები და ხალხი თავისით გარდაიქმნება; მე სიმშვიდეს ვინარჩუნებ და ხალხი თავისით სწორდება; მე არაფერს ვაკეთებ და ხალხი თავისით მდიდრდება; მე არაფერს ვსურვიბ და ხალხი თავისით უბრალო ხდება.

ღრმა განჭვრეტა

რის შესახებაა ეს თავი?

ეს თავი გვასწავლის, რომ ჭეშმარიტი მმართველობა მდებარეობს არა კონტროლსა და ძალადობაში, არამედ უმოქმედობასა და ბუნებრივ მდებარეობაში. რაც უფრო მეტ წესებს ვქმნით, მით უფრო მეტი პრობლემა ჩნდება. სიმართლით, სიმშვიდით და სიუხვით მხოლოდ მაშინ მიიღწვა, როდესაც თავს მოვითხოვთ არაფერი იძულებით მოვთხოვოთ სხვებს.

როგორ უკავშირდება ეს ჩემს ცხოვრებას?

ჩემს ცხოვრებაში ხშირად ვცდილობ ყველაფერი კონტროლქვეშ მოვაქციო, ვწერო წესები და ველოდო, რომ ყველაფერი ჩემი ნების მიხედვით იმორჩილებს. ეს თავი მაფრთხობს, რომ ასეთი მიდგომა ხშირად პირიქით მუშაობს — რაც უფრო მეტს ვცდილობ ვმართო, მით უფრო მეტი დაძაბულობა ჩნდება ჩემს გარშემო.

რა უნდა გავაკეთო დღეს?

დღეს შევარჩიო ერთი არეალი ჩემი ცხოვრებისა, სადაც ზედმეტად ვცდილობ კონტროლი და განზრახ უფლება მივცე რчами ბუნებრივად განვითარდეს ჩემი ჩარევის გარეშე.

დაკავშირებული თავები

ჩემი განჭვრეტა

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →