Chapter 1
Um veginn sem hægt er að ræða
Original
无名天地之始，有名万物之母。
故常无欲，以观其妙；常有欲，以观其徼。
此两者同出而异名，同谓之玄。玄之又玄，众妙之门。
Þýðing
Nafnið sem hægt er að nefna er ekki eilífa nafnið.
Nafnlaust er upphaf himins og jarðar.
Nefnanda er móðir allra hluta.
Þess vegna, í stöðugri nafnleysisþrá,
þá skynjar maður undrin.
Í stöðugri nafnleysisþrá,
þá skynjar maður markgervið.
Þessi tvö komu frá sama uppruna en hafa mismunandi nöfn.
Bæði eru kölluð duldýpi.
Duldýpi af duldýpi,
þetta er hurðin að öllum undrum.
Djúp huglægni
Hvað fjallar þessi kafli um?
Kaflinn segir að sannur vegurinn og sannar nöfn eru beyond orð og hugmyndir. Ef við getum talað um eitthvað, er það ekki hin eilífa sannleikur. Án nafnlauss ástand er upphaf himins og jarðar, en með nafni verða allir hlutir til. Kaflinn kennir að bæði nafnlaust og nefnt, hvort tveggja kemur frá sama uppruna - duldýpi sem er byrjun allra hluta.
Hvernig tengist þetta mér?
Ég er stöðugt að reyna að setja orð á hluti og þjálfa mig á að láta sumt vera án orða. Sumt í lífinu er einfaldlega beyond tungumálsins - kærleikurinn sem ég fæ fyrir börnum mínum, náttúran í Skagafirði, kyrrðin sem kemur á kvöldin. Ég vil læra að vera í nafnlausa augnablikinu, án þess að þurfa að skýra allt.
Hvað ætti ég að gera í dag?
Í dag ætla ég að vera í kyrrð í að minnsta kosti tveimur mínútum án þess að reyna að hugsa um neitt eða nefna neitt. Ég ætla að hlusta á undirliggjandi hljóð í kringum mig og leyfa hugsununum að koma og fara án þess að festast við þær.
Tengdir kaflar
Mínar huglægar
What does this chapter inspire in you? How will you apply it?