Chapter 2

Heimurinn sem allir þekkja

天下皆知美之为美,斯恶已;皆知善之为善,斯不善已。
故有无相生,难易相成,长短相较,高下相倾,音声相和,前后相随。
是以圣人处无为之事,行不言之教;万物作焉而不辞,生而不有,为而不恃,功成而弗居。夫唯弗居,是以不去。
Heimurinn sem allir þekkja fegurðina sem fegurð,
þá skapar hann ljótleika.
Heimurinn sem allir þekkja góðverkin sem góðverk,
þá skapar hann vitleysu.
Þess vegna, tilvera og ekki-tilvera skapa hvort annað.
Erfiðleikar og auðveldi ljúka hvort öðru.
Lengd og stytta bera saman hvort aðra.
Hæð og dýpt hallast að hvort öðru.
Hljóð og tónn harmónerast.
Framan og bakslan fylgja hvort öðru.
Þess vegna, hinn vitri maður starfar með óstarfsemi
og kennir með þögn.
Allir hlutir rísa og hann hafnar engu.
Hann skapar en á ekki,
handlar en útilokar ekki,
lýkur verkinu en dvelur ekki við það.
Vegna þess að hann dvelur ekki við það,
þá fer það aldrei frá honum.

Djúp huglægni

Hvað fjallar þessi kafli um?

Kaflinn lýsir því hvernig mótsagnir skapa jafnvægi. Þegar við vitum hvað er skrautlegt, skapum við ljótt. Þegar við vitum hvað er gott, skapum við slæmt. Gegnæt gagnvirk samskipti skapa heildina - tilvera og ekki-tilvera, auðvelt og erfitt, langt og stutt. Hin vitri maður starfar með 'óstarfsemi', skapar án þess að eigna sér, lýkur verkinu án þess að vera stoltur.

Hvernig tengist þetta mér?

Ég veit að ég er stöðugt að dæma - aðra, hluti, mig. Þetta býr til mótsagnir í huganum. Ég er sæll en sækir eftir meira. Ég er heilbrigður en órólegur. Kaflinn minnir mig á að lifa með mótsögnunum frekar en að reyna að leysa þær. Að vera í gengi með náttúrunni, ekki að eltast við neitt.

Hvað ætti ég að gera í dag?

Í dag ætla ég að taka eftir einum hlut sem ég hef dæmt sem 'slæman' eða 'erfitt' og reyna að sjá hvernig hann er samt nauðsynlegur fyrir jafnvægið. Ég ætla að minna mig á að allt hefur sínað tilgangi og að ekki þarf að berjast á móti neinu.

Tengdir kaflar

Mínar huglægar

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →