Um hið óskapaða veru

Hvað fjallar þessi kafli um?

Kafli 25 lýsir óendanlegri veru sem er til áður en himinn og jörð voru sköpuð. Hún er hljóðlát og tómrúm, stendur ein og breytist aldrei, en snýst samt umhverfis án þess að停止a. Höfundurinn viðurkennir að hann getur ekki gefið henni nafn, en kallar hana Tao eða Hið Mikla. Mikilleiki Tao birtist í því hvernig hann hverfur, ferst langt og snýr aftur til eigin uppruna. Kaflinn setur fram mikilvægt hlutverkaskipan: maðurinn - jörðin - himininn - Tao - eigin náttúra.

Hvernig tengist þetta mér?

Ég er stöðugt að reyna að skipuleggja og nefna hluti í lífi mínu, að setja merki á allt og setja það í kassa. En kafli 25 minnir mig á að það eru dýpri kraftar sem virka án þess að ég þurfi að skilja þá eða stjórna þeim. Tao er til áður en ég byrjaði að reyna, og mun vera til eftir að ég hætti að reyna. Þetta gefur mér frið - ekki að ég verði að vera svo mikill, heldur að mikill kraftur er þegar til staðar og ber mig.

Hvað ætti ég að gera í dag?

Í dag ætla ég að sleppa því að reyna að stjórna eða nefna einn hlut. Ég ætla að vera í náttúrunni, horfa á úrið eða vindsveiflur trjánna, og leyfa mér að vera til staðar án þess að skilgreina hvað það pínar eða hvað það þýðir. Ég ætla að treysta á að stóra Tao vinni án mín.