Chapter 7

Երկինքն ու երկիրը հավիտյան են

天长地久。天地所以能长且久者,以其不自生,故能长生。
是以圣人后其身而身先,外其身而身存。非以其无私邪?故能成其私。
Երկինքն ու երկիրը հավիտյան են: Երկինքն ու երկիրը կարող են մնալ հավիտյան, որովհետև իրենց համար չեն ապրում, այլ կյանք են տալիս բոլորին, ուստի կարող են վայելել հավերժությունը: Հետևաբար, իմաստունը դնում է իրեն հետո, բայց հայտնվում է առջևում; մոռանում է իր մասին, բայց պահպանվում է: Չէ՞ որ իր անձնական շահի մեջ է նրա հանրային շահը:

Խոր Մտորում

Ինչի մասին է այս գլուխը?

Այս գլուխը բացահայտում է հավերժության գաղտնիքը. ով որ ծառայում է ուրիշներին, ինքն է վայելում հավիտյան կյանքը: Երկինքն ու երկիրը հավիտյան են, որովհետև չեն ձգտում իրենց համար ապրել:

Ինչպե՞ս է դա կապված ինձ հետ:

Ես հաճախ ձգտում եմ հաջողության, ճանաչման, սեփական շահի: Սակայն այս գլուխը ինձ հիշեցնում է, որ իմ իսկական երկարակեցությունը գտնվում է իմ անձնական շահից դուրս:

Ի՞նչ պետք է անեմ այսօր:

Այս օրը մեկ բան կանեմ ոչ թե իմ, այլ ուրիշի համար. կտամ ինչ-որ բան չսպասելով ոչ մի պատասխան, կծառայեմ չհոգնելով իմ շահի մասին:

Առնչվող Գլուխներ

Իմ Մտորումը

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →