Chapter 9

Պահելով լցնել

持而盈之,不如其已;揣而锐之,不可长保。
金玉满堂,莫之能守;富贵而骄,自遗其咎。
功遂身退,天之道也。
Պահելով լցնել ու հորդել թողնել — չէ՞ որ դադարելը լավ է: Սրելով սուր դարձնել — չի կարելի երկար պահպանել: Ոսկի ու մարգարտյաք հաստ տանը — ոչ ոք չի կարող պահպանել: Հարստություն ու պատիվ ապշեցնում են — ինքդ ես բերում դժբախտություն: Գործն ավարտելուց հետո հեռանալ ինքնից — սա երկնքի ճանապարհն է:

Խոր Մտորում

Ինչի մասին է այս գլուխը?

Սա զգուշացնում է չափից ավելի բռնելու և կուտակելու մասին: Երբ բաները հասնում են իրենց գագաթնակետին, դրանք սկսում են անկում ապրել: Հարստությունը ու փառքը կարող են դառնալ դատապարտում, եթե դրանց հետ գալիս է ամբարտավանություն:

Ինչպե՞ս է դա կապված ինձ հետ:

Իմ կյանքում ես տեսել եմ, թե ինչպես ձգտումը մշտական ավելիին կարող է խլել խաղաղությունը: Երբ գիտեմ դադարելու պահը, կարող եմ գտնել իսկական բավարարվածություն:

Ի՞նչ պետք է անեմ այսօր:

Այսօր կնստեմ ու կմտածեմ՝ ինչից եմ բավարար: Եթե կա ինչ-որ բան, որ չափից շատ եմ պահում, կնվիրեմ կամ կբաշխեմ այն: Կսովորեմ ժամանակին հեռանալ ինչ-որ բանից:

Առնչվող Գլուխներ

Իմ Մտորումը

What does this chapter inspire in you? How will you apply it?

Ask Laotzu About This Chapter Full chat →